Σάββατο, 23 Ιουνίου 2007

electronic soul.


αν γράψω τι μου θυμίζει το electribal memories των electribe 101 θα πρέπει να ξενυχτήσω απόψε. το έχω συνδέσει με μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου [τότε πίστευα ότι ήταν ανούσιες, αλλά τελικά τίποτα δεν είναι ανούσιο. μακροπρόθεσμα αποδεικνύεται ότι αυτές οι άσκοπες περιπλανήσεις που θεωρούσες σπατάλη χρόνου, μπορούν να σε σημαδέψουν με τέτοιο τρόπο που σου αλλάζουν τη ζωή]. ατέλειωτες νύχτες σε κλαμπ, μπάλα στην ταράτσα, ένα χαράκωμα [με αίσιο τέλος], μια κοπέλα με το πιο άσχημο πρόσωπο που μπορεί να υπάρξει στη φύση [με τεράστιο κεφάλι και την πιο βαρειάς μορφής ακμή που μπορεί να τύχει σε άνθρωπο], ένα σπίτι-κέντρο διερχομένων, ένα squat-κοινόβιο, ένα τραβεστί ντίλερ, κι άλλα πολλά.
οι electribe 101 έβγαλαν το electribal memories το 1990 [ένα διαμάντι των 90s], ετοίμασαν κι ένα δεύτερο για να βγει το 1992, αλλά όλα πήγαν στραβά και το συγκρότημα διαλύθηκε πριν προλάβουν να το κυκλοφορήσουν. η billie ray martin στο μεταξύ κυκλοφόρησε ένα μέτριο προσωπικό άλμπουμ και μετά έγινε για το δαφνί. κυκλοφόρησε κι άλλα στη συνέχεια, αλλά δεν αξιώθηκε να πει ούτε ένα τραγούδι σαν τα κομμάτια του electribal memories. στην τελευταία εμφάνισή τους σαν support στους depeche mode ήταν τόσο κακοί που τους έδιωξαν με γιουχαΐσματα απ' την σκηνή. οι υπόλοιποι έγιναν groove corporation, αλλά κι αυτοί δεν είχαν καλή τύχη...
σήμερα το πρωί πέτυχα εκείνο το δεύτερο χαμένο άλμπουμ τους που δεν κυκλοφόρησε ποτέ. έχει τίτλο electronic soul και είναι εξαιρετικό. μπορεί να ακούγεται πολύ nineties, αλλά αυτό το κάνει ακόμα πιο γοητευτικό.
εδώ είναι ολόκληρο. enjoy.