Σάββατο, 5 Μαΐου 2007

london calling

η ιδανική εποχή για να επισκεφτείς το λονδίνο είναι την άνοιξη, τα δέντρα πρασινίζουν, λουλούδια με ποιητικά ονόματα όπως το ταπεινό dandelion ανθίζουν στις άκρες των κήπων [που δεν είναι παρά πικροράδικο, αλλά πρόσεχε πόση αρμονία κρύβει το dan-de-lion -σου 'ρχονται στο μυαλό βικτωριανές γκραβούρες, blazon κλπ κλπ.- και τι συνειρμούς κάνει το ρα-δί-κι με παξιμαδοκλέφτρες, ξυπόλητες και σούρτα φέρτα...].
βρίσκεις επίσης κάτι γαλάζια λουλουδάκια με τριχωτά φύλλα που νομίζω τα λένε borages, canterbury bells [που είναι απλά καμπανούλες] και άλλα άγνωστα αλλά το ίδιο πολύχρωμα κι εντυπωσιακά. φαίνεται ότι ποτέ δεν μου κέντρισαν το ενδιαφέρον στο παρελθόν -τόσες άνοιξες πέρασα εκεί- γιατί μέχρι τώρα δεν τα είχα προσέξει. συνήθως ήμουν χωμένος σε δισκάδικα κι έψαχνα με τις ώρες, πού να βρεθεί χρόνος για να προσέξω λουλούδια κι αγριόχορτα.
είναι περίεργα πια τα ταξίδια μου στο λονδίνο χωρίς τις επισκέψεις στα δισκάδικα, το downloading έχει προκαλέσει κάποιου είδους "αναπηρία", γλιτώνεις του κόσμου τα λεφτά, αλλά σου έχει στερήσει μια βασική απόλαυση. τι να μπεις να κάνεις σε δισκάδικο όταν όλα όσα βλέπεις γύρω σου τα έχεις πριν κυκλοφορήσουν; επισκέφθηκα μερικά από συνήθεια, πήρα free press και κάτι φτηνά dvd σε προσφορές και συνέχισα να παρατηρώ αγριόχορτα στα πάρκα.
ήταν τέσσερις όμορφες μέρες με λιακάδα και κοντομάνικα σε ένα λονδίνο που δεν θύμιζε σε τίποτα αυτό που θυμόμουν. anyway, επειδή μου βγαίνει πολύ national geographic:
στο θέατρο παίζεται ένα μιούζικαλ [;] που το λένε "εμμηνόπαυση", στο εξώφυλλο των free φυλλάδων που μοιράζουν στο underground ήταν για τρεις μέρες ο νερόβραστος χιου γκραντ και η επίθεσή του με μπαλάκι σε παπαράτσι, σε τρία σημεία της πόλης η ελληνική σκηνή [ένα μικρό μέρος της] προσπαθούσε να δώσει το παρόν και να δείξει τι αξίζει. κι αυτό είναι το θέμα.
το φεστιβάλ ath-lnd έγινε και τέλειωσε. όλοι έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν [ή τουλάχιστον προσπάθησαν για το καλύτερο], τι θα μείνει όμως απ' όλο αυτό, άξιζε τον κόπο; και τι θα γίνει από δω και στο εξής; έμαθε ο άγγλος ότι η αθήνα έχει σύγχρονη μουσική σκηνή ή μηδέν εις το πηλίκο;
η αλήθεια είναι ότι δόθηκε μια σχετική δημοσιότητα από τα λονδρέζικα media. στο wire [που είχε και καταχώρηση] το είχαν δεύτερη επιλογή του μήνα μετά το all tomorrow parties [στη λίστα ανακοινώσεων], το london paper είχε τους erasers στο top-3 των επιλογών της ημέρας, η στατιστική άρπα των coti-χαρίτου και τα ραδιοφωνικά προγράμματα ήταν στις επιλογές του time out.
μια χαρά μέχρι εδώ. ήταν ενθαρρυντική η προβολή και η ανταπόκριση των εξιδεικευμένων media. και οι χώροι ήταν μια χαρά. το ica είναι απ' τους χώρους που προσθέτουν κύρος σε κάποιον που εμφανίζεται εκεί και το working men's club στο bethnal green ήταν ιδανικό χώρος για τα ονόματα που έπαιξαν την τετάρτη το βράδυ.
του αγγλάρα όμως σκασίλα του για ένα τσούρμο έλληνες που ήρθαν να παίξουν στο λονδίνο. άλλωστε, είχε τόσα να δει αυτές τις μέρες, που η "σύγχρονη εναλλακτική ελλάδα" ήταν πολύ ψιλά γράμματα. τόσο ψιλά, που μεταφράζεται σε καναδυό ξέμπαρκους στο bethnal green [φίλοι φίλων και πάντα μαζί με κάποιον έλληνα κολλητό που τους έπεισε να έρθουν] -μετρημένους στα δάχτυλα [ήταν και μερικοί ασιάτες, αλλά δεν είναι άγγλοι και δεν πιάνονται, οι ασιάτες βρίσκονται παντού σαν τις μύγες].
στο ica βρέθηκαν καναδυό άγγλοι στο μπαρ που ήταν φανερό ότι αγνοούσαν τι γινόταν γύρω τους [είχαν έρθει για να πιούν το ποτό τους και το live ήταν γι αυτούς απλά μια μουσική υπόκρουση]. αν εξαιρεθεί η εμφάνιση των erasers που είχε τον περισσότερο ξένο κόσμο, όλα τα άλλα live γέμισαν από έλληνες που ζουν στο λονδίνο και αρκετούς που είχαν ανέβει από ελλάδα ειδικά για την περίσταση. ειδικά η βραδιά του κωνσταντίνου βήτα -με το sold out και τον κόσμο χωρίς εισιτήριο να περιμένει απ' έξω- είχε το πιο ποικίλο και αταίριαστο κοινό. ήταν αναμενόμενο, αλλά όταν μέσα στο θέατρο ακούστηκε να φωνάζουν 'σάκηηηη' -έστω και γι' αστείο- και τα σχόλια των γύρω σου σού ανέβαζαν το αίμα στο κεφάλι [δυο κοπέλες με φουντωτό μαλλί έφριτταν με τα βίντεο -καλύτερα να μην μεταφέρω τη στιχομυθία- και μία άλλη ρωτούσε επίμονα ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΓΕΙ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ; όταν σχεδόν κόντευε να τελειώσει!] νομίζω ότι δεν χρειάζεται να συνεχίσω...
για το ότι τελικά οι εντυπώσεις από το live δεν ήταν καλές -δεν ήταν όπως στο synch πέρσι, ομολογουμένως, αλλά αυτό είναι το transformations, ίδια μουσική ίδια βίντεο, πρέπει να είσαι άσχετος εντελώς για να σε απογοητεύσει- δεν φταίει ο κωνσταντίνος. φταίει το αλλοπρόσαλλο κοινό της βίσση που παραστράτησε κι ήρθε να δει κάτι...διαφορετικό. ελληνικό πάντως. [πουτάνα πατρίδα].
η εμφάνιση των τεσσάρων άτυχων στο bar [spyweirdos, biomass, peekay tayloh, electroware] έγινε σε ανεπίτρεπτες συνθήκες. το live με laptop είναι από μόνο του επικίνδυνο [σε κάνει να μοιάζεις με dj] και σε ένα χώρο που όλοι ήταν καθισμένοι γύρω από τραπέζια, έτρωγαν κι έπιναν και μιλούσαν μεταξύ τους αναιρούσε το live, άσε που έπαιζαν τελευταίοι, όταν ο κόσμος άρχιζε να αραιώνει...
είναι άδικο. αυτοί που θα μπορούσαν να κερδίσουν τις εντυπώσεις του άγγλου [το κοινό του ica είναι αρκετά ανοιχτό σε καινούργια πράγματα, κι ας είναι και ελληνικά] πέρασαν σχεδόν απαρατήρητοι επειδή έπαιξαν στις χειρότερες συνθήκες. τι να το κάνεις το ica όταν παίζεις στο βρόντο; θα μπορούσαν τουλάχιστον να φύγουν τα τραπέζια...
τα προσωπικά μου χάιλάιτ;
πάνω απ' όλους οι erasers. μία εμφάνιση που θα μπορούσε να σταθεί αντικειμενικά σε οποιοδήποτε φεστιβάλ του κόσμου και να κερδίσει τις εντυπώσεις. μια performance εξαιρετική, χωρίς αδύναμες στιγμές, με εντυπωσιακό ήχο και visuals-on-the-spot. όσοι τους είδαν στο τριανόν κι απογοητεύτηκαν πρέπει να τους ξαναδούν έτσι.
οι callas. απ' τις καλύτερες εμφανίσεις τους. η στατιστική άρπα των coti & χαρίτου που μάλλον θα ταξιδέψει και αλλού. τους mary & the boy δεν άντεξα να τους δω γιατί ήμουν στα όρια της κατάρρευσης.
καλή η προσπάθεια, πετυχημένη η διοργάνωση, ακούστηκε για λίγο η άλλη ελλάδα στο ραδιόφωνο του λονδίνου, είδαμε τα live μεταξύ μας με μερικούς άγγλους φίλους μας. καλά ήταν. μέχρι εκεί.
μπράβο στη χλόη, αλλά δεν φτάνει μια χλόη για να έρθει η "άνοιξη".
περισσότερα εδώ.
[η φωτο με τον άγγλο τουρίστα απ' το τελευταίο εξαντλημένο permanent food]
mhulot@dyodeka.gr