Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007

churning strides


όπως λέει και ο κ. είσαι τόσο ανυπεράσπιστος μπροστά στην ομορφιά, που το μόνο που σου μένει είναι να βάλεις τα κλάματα. κι όσο πιο απλό και αληθινό, τόσο πιο ανυπεράσπιστος.
το είχα πάθει πριν καναδυό χρόνια με το sapphie του richard youngs [αυτό το παραγνωρισμένο αριστούργημα των 00s που είναι από τα πιο αγαπημένα μου άλμπουμ ever] και το έπαθα και χθες το βράδυ αργά, βάζοντας να ακούσω το υπέροχο ντεμπούτο του yann tambour των encre, στο νέο project του thee stranded horse.
με τη συνοδεία μόνο μιας κιθάρας και τη φωνή του έχει φτιάξει ένα συγκλονιστικό δίσκο, που είναι αντικειμενικά ό,τι καλύτερο έχω ακούσει φέτος. με μια φωνή που πότε σκληραίνει κα βραχνιάζει και θυμίζει τον devendra banhart, πότε ακούγεται ανυπόφορα τρυφερή, με έναν λυγμό που σε κάνει κομμάτια.
το άλμπουμ που κυκλοφορεί από την blank tapes μπορεί να το αγοράσει κανείς στο site της boomkat
s., thanku...
le sel
για σχόλια εδώ