Πέμπτη, 24 Μαΐου 2007

<[- -]>


στη μία και μοναδική συνέντευξη που έχει δώσει ο burial [απάντησε σε τέσσερις ερωτήσεις του kek-w για το fact] μιλάει μόνο για τη μουσική του και δεν λέει τίποτα για τον εαυτό του. ο burial ζει στο νότιο λονδίνο, είναι ψηλός, νεαρός και λευκός, τα μόνα στοιχεία που αφήνει να γίνουν γνωστά γι' αυτόν.
επίσης, η μοναδική 'κανονική' φωτογραφία του που έχει δημοσιευτεί μέχρι αυτή τη στιγμή είναι στο τελευταίο wire, μια σκοτεινή φιγούρα με φόντο τον ουρανό του έλεφαντ εν κάσ'λ -στην άλλη που κυκλοφορεί και δείχνει ένα μουσάτο τύπο με σκούφο δεν είναι αυτός, είναι ο ghislain poirier [τζίφος η επιτυχία του άγγλου μπλόγκερ...]. αρνείται επίμονα να μιλήσει, ακόμα κι επί πληρωμή, παρόλο που δεν υπάρχει έντυπο που να μην θέλει συνέντευξή του.
"νομίζω ότι το dubstep και το drum & bass κολακεύουν το ένα το άλλο πραγματικά", λέει στο fact. "το dubstep είναι σαν το υπνωτισμένο μικρό αδελφάκι του jungle. είναι το πρώτο πράγμα εδώ και πολύ καιρό που αισθάνεσαι ότι είναι underground και ριζωμένο σε κάτι. δεν ξέρω καν αν η λέξη dubstep είναι η σωστή γι' αυτό. για πάρα πολύ καιρό δεν είχε ούτε όνομα, ήταν απλά παραγωγοί...
θα ήταν γαμώ αν δεν υπήρχε καθόλου σκηνή, ούτε όνομα για τη μουσική...μόνο καναδυό κλαμπ και μερικά κομμάτια. θα πήγαινες εκεί και κάθε κομμάτι θα ήταν διαφορετικό, χωρίς φόρμες".
το
more than be happy δεν έχει σχέση με τον burial, είναι ένα τραγούδι που μου έδωσε ο χάρης πριν από μερικές μέρες και έψαχνα αφορμή για να το δώσω. ορίστε λοιπόν...
mhulot@dyodeka.gr
mhulot@otenet.gr