Τετάρτη, 16 Μαΐου 2007

φυτολόγιο


η γλάστρα απ' το αφρικάνικο φυτό που αγόρασα για το γραφείο γέμισε μανιταράκια. δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό [για το φυτό, για μένα μια χαρά είναι]. ετοιμαζόμουν να ψάξω το χώμα για αυγά τροπικών φιδιών, μια φίλη το σάββατο το βράδυ με τρόμαξε, κάποια λέει που αγόρασε παρόμοιο φυτό βρέθηκε με ένα μικροσκοπικό φίδι τυλιγμένο στον κορμό, όχι απλά δηλητηριώδες, αλλά απ' αυτά που αν σε τσιμπήσουν δεν προλαβαίνεις να κάνεις κιχ.
δεν είναι αστικός μύθος, πρόσεχε κακομοίρη μου [μου είπε], γιατί θα σε φάνε τα φίδια με τις μαλακίες που βάζεις στο γραφείο, και καλά εσένα, οι άλλοι τι σου φταίνε;
anyway, η γλάστρα ήταν 40 κιλά [περίπου], κοψομεσιάστηκα να την κουβαλάω, ευτυχώς που βρέθηκε αυτό το καλό παιδί και μου την κουβάλησε στον ώμο με αντίτιμο μόνο μία σοκολάτα. μια κυρία που μας είδε να την κουβαλάμε βαρυγγομώντας ανεβαίνοντας στην ερμού, για να μας ενθαρρύνει μας είπε τι ωραίο φυτό, καταπληκτικό. είχα κι εγώ ένα ίδιο, αλλά τώρα μου έχουν μείνει μόνο τα ξύλα. κουράγιο...
αυτό το τραγούδι είναι για τον μητρόπουλο. [η φωτο απ' τα σύρματα]
it's two o'clock