Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007

του σκασμού


φαγητό μέχρι αναισθησίας σε γνωστό γαλλικό εστιατόριο των πετραλώνων που λειτουργεί και σαν χώρος γνωριμιών. σε βάζουν σε ένα τραπέζι με άλλες τρεις παρέες και σχολιάζεις το σχεδόν άψητο αρνάκι -που το λένε ζήκο- και την πάπια με πατάτες ογκρατέν. στο ταβάνι κρέμονται ανάποδα κολλημένα τραπέζια [με επίσης κολλημένα σερβίτσια] και καρέκλες, και υπολογίζεις ποιος θα έτρωγε στο κεφάλι το τραπέζι που βρίσκεται κολλημένο ακριβώς από πάνω απ' τον διπλανό σου, ή προς τα πού θα πρέπει να εκτιναχθείς, just in case...
μεταξύ πρασόταρτας και πάπιας α λα κρεμ εκφράστηκαν απορίες του τύπου: δεν είναι κρίμα κι άδικο να σου δίνουν να δοκιμάσεις το κρασί σε ένα καλό εστιατόριο και όχι την μπίρα; ποτέ δεν θα έχεις τη χαρά να επιστρέψεις ένα μπουκάλι αφού έχεις κατεβάσει το μισό.
anyway, ο σχεδόν τριαντάρης φίλος μας πήρε τελεσίγραφο απ' τον πατέρα του ότι πρέπει σύντομα να παντρευτεί, για να μην πάνε στράφτι τα έξοδα για το καινούργιο ψυγείο και την ηλ. κουζίνα που του αγοράζουν [!]. εννοεί να παντρευτεί και να στεριώσει ο γάμος φαντάζομαι, γιατί έχει ήδη έναν στο ενεργητικό του [και ένα διαζύγιο] όταν ήταν 18.
λοιπόν η αγγελία αναζήτησης νύφης πάει κάπως έτσι: "μορφωμένος και ταλαντούχος νέος, ωραίας εμφάνισης, στέλεχος διάσημης επιχείρησης, 30-, XXXL [ανεπιβεβαίωτο, αλλά αδιαμφισβήτητο], αδαμάντινου χαρακτήρα, μη καπνιστής, λάτρης της κρέμας κάστανο, αναζητεί σύζυγο [θηλυκιά], μέχρι 27 χρονών και 6 μηνών, αναλόγων προσόντων, ανω των 80 κιλών, με καμπύλες, με ακίνητο στο κέντρο και καλή γνώση της γαλλικής κουζίνας, με εισόδημα άνω των 12000 μηνιαίως".
κι αν βρει να μου γράψει...
φολ