Παρασκευή, 4 Μαΐου 2007

σούπερ φέρι άνιμαλς


το aquarelles του palindrom είναι από τα πιο όμορφα τραγούδια που έχω ακούσει από έλληνα δημιουργό τα τελευταία...[κάμποσα] χρόνια. και το ep με τα τρία κομμάτια που μοίρασε χθες το βράδυ με τους τίτλους των κομματιών είναι εξαιρετικό. είναι σπάνιο να βρεις τόσο καλή φωνή σε ελληνικό γκρουπ [φωνάρα], χωρίς τίποτα να την σκεπάζει -ούτε τερτίπια, ούτε άχρηστοι θόρυβοι, ούτε σκληρές κιθάρες που καμουφλάρουν τη μετριότητα.
το καμουφλάζ δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, εννοείται.
έχω βαρεθεί τα μακρόσυρτα κομμάτια που δεν τελειώνουν ποτέ, το post [post rock, post everything], έχω βαρεθεί τα progressive ινστρουμένταλ, θέλω ν' ακούω τραγούδια κανονικά, έστω και τέτοια "δύσκολα", που είναι για τους λίγους που τα εκτιμούν -κι ας μην ακουστούν ποτέ στο ραδιόφωνο.
[ποιος έχει χρόνο ν' ακούσει ραδιόφωνο, anyway;].
ο gruff rhys έχει βγάλει έναν από τους δίσκους της χρονιάς. χαμηλών τόνων, απ' αυτούς που όσο τους ακούς τόσο τους αγαπάς. καλή ουαλική ποπ όπως και όλα τα άλμπουμ του με τους super furry animals, αλλά προφανώς δεν έχει οπαδούς στην αθήνα. αν κρίνω από την χθεσινοβραδινή προσέλευση στο αν [μέτρια, πλην με καλό κοινό] δεν τα δίνει εύκολα τα λεφτά ο αθηναίος για να δει όνομα που δεν είναι:
-περισσότερο από 30 χρόνια στις μιούζικ μπίζνες [όσο πιο παλιό, τόσο πιο σίγουρη η επιτυχία]
-στο playlist των σταθμών και δεν ακούγεται 40 φορές την ημέρα.
ο gruff ήταν τόσο καλός όσο αναμενόταν και τα παιχνίδια απ' το γιουσουρούμ που είχε πάνω στον πάγκο την έκαναν μια χαρά τη δουλειά τους. το τέλος ήταν εντυπωσιακό. αν δεν ήταν τόσο εντυπωσιακό, με τόση κούραση θα είχα καταρρεύσει.
έπαιζαν και οι the model spy αλλά έφτασα αργά και δεν τους πρόλαβα. κάτι άκουσα για morrissey-like τραγουδιστή που έχει ξεπατικώσει τις φιγούρες του και τέτοια, αλλά επιφυλάσσομαι μέχρι να τους πετύχω.
palindrome-fire up