Τρίτη, 22 Μαΐου 2007

aftermath


αυτό που μου συμβαίνει με το unity του burial έχει να μου συμβεί από τότε που πρωτάκουσα το aftermath. τόσα χρόνια και ακόμα το ακούω όπως την πρώτη φορά. το unity σήμερα το ακούγαμε για ώρες συνεχόμενα χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς
[που σημαίνει ότι είναι αντικειμενικά ωραίο κομμάτι. μόνο dubstep δεν είναι βεβαίως, κάποτε στις μέρες μου αυτό το έλεγαν drum n' bass]
έξω οι όι όι έχουν γεμίσει τα αυτοκίνητα με αυτοκόλλητα-αγγελίες [αναζητούν εισιτήριο, ναι καλά...] και τρόμαξαν να το βουλώσουν [είναι 9.25 βραδινή και μόλις σταμάτησαν τα συνθήματα].
εδώ είναι το unity [ξανά].