Τρίτη, 1 Μαΐου 2007

fuck nicole

έχουν περάσει δυο χρόνια από τότε που ο ντόριαν έκανε σχέδια για τους mai με το θοδωρή [πού είσαι ρε θοδωρή;] και νομίζω ότι ήταν αυτός που μου άνοιξε τα μάτια για το blogspot [ένας τρόπος να περάσεις κείμενο και φωτογραφίες τσάμπα, τότε δεν είχαμε ιδέα ότι μπορείς να περάσεις και μουσική και βίντεο, ήταν λίγο πιο 'πρωτόγονα' όλα. θα έλεγα και 'αθώα', αλλά ή αθωότητα κράτησε ελάχιστα και δεν πιάνεται].
στα δύο αυτά χρόνια τίποτα δεν είναι ίδιο -μόνο η γεύση της κοκακόλας, αλλά στο μεταξύ κυκλοφόρησε κι αυτή η μαύρη που είναι -λέει- 'αντρική' [τι σημαίνει αντρική κοκακόλα; εμένα μου φαίνεται απλά ξενέρωτη].
ο θοδωρής πρόλαβε και κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ στη lo recordings και τώρα κάνει αυτό που ήθελε πάντα: καριέρα καθηγητή στο πανεπιστήμιο. κι εξαφανίστηκε. τα μπλογκς γέμισαν μουσική και βίντεο, επίσης, έγιναν τόσα πολλά που δεν έχεις διάθεση να τα παρακολουθήσεις [έχεις καταλήξει σε καμιά δεκαριά που διαβάζεις περισσότερο σαν γράμματα φίλων].
ο ντόριαν βρέθηκε απ' το παρίσι στο λονδίνο και έφτιαξε τους teenagers και επιτέλους η επιτυχία του χτυπάει την πόρτα.
η επιτυχία πρέπει να σε βρίσκει απροετοίμαστο. αλλιώς είναι ξενέρωτη σαν τη μαύρη κοκακόλα.
τέλος πάντων, οι teenagers έχουν ένα κομμάτι που εδώ κι ένα χρόνο δεν έχει σταματήσει να ακούγεται [χωρίς καν να έχει κυκλοφορήσει σε single], έχουν κλείσει του κόσμου τα live [ακόμα και το πιο μέτριο συγκρότημα μπορεί να γίνει καλό απ' τα συνεχόμενα live].
το fuck nicole έχει παίξει 111 χιλιάδες φορές μέχρι αυτή τη στιγμή στη σελίδα τους στο myspace, το homecoming ακόμα περισσότερες, χωρίς να έχουν ούτε μία 'κανονική' κυκλοφορία [το άλμπουμ τους το ετοιμάζουν και είναι άγνωστο πότε θα κυκλοφορήσει].
προσωπικά δεν με ενθουσιάζουν, αλλά όλοι αυτοί που τους γράφουν τα καλύτερα κάτι περισσότερο θα ξέρουν.
μακάρι να σκίσουν.
καλό μήνα. είναι πολύ χλιαρή η φετινή πρωτομαγιά ή μου φαίνεται;
fuck nicole