Πέμπτη, 26 Απριλίου 2007

ανθούλα αλιφραγκή

το τέλος της συνέντευξης [που έφαγε το αρχίγραμμα]:
Το τραγούδι το νιώθω. Όταν είμαι στεναχωρημένη κλαίω στην πίστα
. Κάθε φορά που λέω το Καρδιά Μου Πάψε Να Πονάς, κλαίω. Και μ’ ένα άλλο που λέει Ποια λύπη σε βαραίνει βαριά κι αφόρητη, καρδιά παραπονιάρα κι απαρηγόρητη. Μ’ αυτό το τραγούδι κι αν έχω κλάψει… Ζεϊμπέκικο. Άμα ήμουνα στεναχωρημένη παρακαλούσα να μην μου το ζητήσουνε. Έψαχνα να μου σβήσουν τα φώτα να μην φαίνονται τα δάκρυα.
Δεν έγινα πρώτη φίρμα γιατί έκανα δικό μου μαγαζί
, 25 χρόνια, δεν δούλεψα στα ξένα. Κάποια στιγμή τα βρόντηξα όλα κι έφυγα. Και τα ’χασαν όλα. Είμαι καλή, αλλά άμα με τσιμπήσεις, θα σε φάω.