Σάββατο, 24 Μαρτίου 2007

θα ήταν μια ιδανική βραδιά...


ΑΝ οι gardenbox κατάφερναν να αποτυπώσουν στους δίσκους τους αυτό που έπαιξαν χθες το βράδυ [μια απίθανη εμφάνιση, με τον coti να μεγαλουργεί στον ήχο, άψογοι, ήταν από τις πιο δυναμικές εμφανίσεις που έχω δει ποτέ από ελληνικό σχήμα, χωρίς καμία δόση υπερβολής]...
ΑΝ οι dread astaire κατάφερναν να παίξουν αυτό που αποτυπώνουν στους δίσκους τους [ήταν μία ατυχής στιγμή τους η χθεσινή, αν τους είχες ξαναδεί απορούσες τι στο καλό έπαθαν! ίσως να φταίει κι η ώρα -ξεκίνησαν μετά τη μία- ο μπασίστας βγήκε με σπασμένο πόδι, κάτι τους έφταιγε στο ξεκίνημα, anyway, δεν ήταν αυτό που περίμενα, μπορεί να φταίω κι εγώ]...
ΑΝ οι mahakala είχαν βγει λίγο πιο αργά για να τους προλάβω [όλοι μιλούσαν για μια 'σοκαριστική' εμφάνιση, το greekcore ζεί μέρες δόξας]...
ΑΝ οι victory collapse έπαιζαν απ' την αρχή όπως στο τέλος [όχι άλλους franz ferdinand, όχι άλλες φράντζες, ινάφ]...
ευτυχώς, η προσέλευση του κόσμου ικανοποιητική, η ατμόσφαιρα θερμή, οι gardenbox πρέπει να παίξουν την επόμενη φορά headliners γιατί όποιος κι αν βγει μετά αδικείται...
μπροστά τους όσα ξένα γκρουπάκια έχουμε δει τελευταία δεν πιάνουν μία. το τελευταίο άλμπουμ τους τούς αδικεί.
αυτό το τραγουδάκι για τη μουσική μου σκλάβα [άργησα να πάρω το post της είδηση, αλλά better late...]. αγαπητή μου "σκλάβα", καλύτερα να μην φαντάζεσαι τίποτα, αν με δεις θα απογοητευτείς οικτρά.