Κυριακή, 11 Μαρτίου 2007

κοκορόζι ζωρίς ζιπ


όσο περνάει ο καιρός γίνονται όλο και πιο ιδιοσυγκρασιακές, όλο και πιο δύσκολες, παρόλο που ο [πρωτόγονος] χιπ χοπ ρυθμός είναι πιο έντονος από ποτέ και θα είχαν μια ευκαιρία να κερδίσουν επιτέλους μεγαλύτερο μερίδιο του κοινού.
αυτό που κατάφερε δηλαδή η joanna newsom πέρσι.
θα περίμενε κανείς στον τρίτο δίσκο τους να γίνουν πιο προσιτές, να κάνουν και καμιά υποχώρηση μπας και δουν τις πωλήσεις τους να αυξάνονται οι κοκορόζι όμως προτίμησαν να ξανακάνουν τα ίδια, αυτή τη φορά με παραγωγό τον valgeir sigurosson -που είχε συνεργαστεί στο vespertine της bjork- και οι συνθέσεις τους «πήραν τα βουνά».
το the adventures of ghosthorse and stillborn είναι άλλος ένας δίσκος που θα λατρέψουν οι φαν τους και θα μισήσουν οι υπόλοιποι, γιατί όλα τα συστατικά που χαρακτήριζαν τα δύο προηγούμενά τους άλμπουμ εδώ μέσα μεγεθύνονται. diy μέχρι τελικής πτώσης, κουδούνια από ποδήλατα, φτηνά beatbox, πιάνο, παιδικά παιχνίδια, οι ίδιες φωνές, όλα απαράλλαχτα. μόνο που αυτές δεν είναι πια οι ίδιες. έχουν μεγαλώσει, έχουν γυρίσει όλο τον κόσμο, έχουν γνωρίσει ανέλπιστη επιτυχία, -πραγματική ΕΠΙΤΥΧΙΑ δηλώνουν- εξαρτάται πώς την αντιλαμβάνεται κανείς. επιτυχία δεν είναι ένα εξώφυλλο στο rolling stone, αλλά εκατομμύρια downloads στο soulseek και φανατικό κοινό σε ολόκληρο τον κόσμο. επιτυχία δεν είναι λεφτά και λουσάτες παραγωγές, επιτυχία είναι να καταφέρνεις με ευτελή μέσα να κάνεις δίσκους που εκτιμάει το κοινό που απευθύνεσαι [γάμα τους υπόλοιπους].
το τρίτο άλμπουμ τους θα μπορούσε να είναι και φαρμακερό, αφού δεν ξεφεύγει καθόλου απ’ το κλίμα των δύο πρώτων. οι συνθέσεις θυμίζουν παιδικά τραγουδάκια και νανουρίσματα [το sunshine που ξεκίναγε τα τελευταία live τους υπάρχει εδώ, ένα λαμπερό κομμάτι απίστευτης τρυφερότητας]. απ’ την άλλη, οι διάσπαρτες αναφορές στο σεξ αρκετές: «i don't mean to close the door/ but for the record, my heart is sore/ you blew through me like bullet holes/ left stains on my sheets and stains on my soul» τραγουδούν στο werewolf, ...ενώ στο animal επανέρχονται:"can't just rub him out, like the mob used to do so, like memories of porno and tea-stains and tobacco".
το raphael ξεκινάει με τη φράση deep in my heart και εξελίσσεται σε ένα ανατριχιαστικό κομμάτι, με τόσο σκληρούς και άγριους στίχους που το my love που πετάγεται ξαφνικά είναι σαν μαχαιρία στα σωθικά. αυτό όμως που ξεπερνάει σε τρυφερότητα και ευαισθησία κάθε προηγούμενη στιγμή τους είναι το κομμάτι που κλείνει το δίσκο [το miracle] με τον antony σαν guest να ξανακλέβει την παράσταση. πάλι η λέξη boy είναι το «κλειδί», be my boy for ever του λέει η bianca, [i’ll be your boy της απαντάει αυτός με λυγμό].
αριστουργηματική pustronica.
mhulot@dyodeka.gr