Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2007

tsiknodiary


τσικνομπέμπτη βράδυ [ξημερώματα τσικνοπαρασκευής]
βλέποντας τα γουρουνάκια σε ένα φλάιερ για αποκριάτικο πάρτι, άστραψε σαν φλας ένας συνειρμός με το γουρουνάκι απ' τα μπακούρια, εκείνο το σήριαλ του σούλη με τον αλκίνοο ιωαννίδη πριν αρχίσει να κλαίει έντεχνα -και τη μενεγάκη, πριν πάθει overdose από την καφεΐνη. νοσταλγία;
δεν ήμουν ποτέ τρελός φαν της σειράς, αλλά συγκρινόμενα με όλες αυτές τις σημερινές σαχλαμάρες που σου' ρχεται να κλωτσήσεις την τηλεόραση, τα μπακούρια ήταν υποδειγματικό sit com. και από τα λίγα που δεν έχουν καεί απ' τις επαναλήψεις.
anywayz, το μεσημέρι φάγαμε το γουρουνάκι σε σουβλάκια στο 'νικήτα'.

σπιναλόνγκα, βραδιά πρώτη, μικρό μουσικό θέατρο.
γεμάτο το μικρό μουσικό. ασφυκτικά. βέβαια, παραείναι μικρό, αλλά σημασία έχει ότι γέμισε και μάλιστα τσικνοπέμπτη, που στο πράιμ τάιμ [9-11 μμ] είθισται να τρώς κοψίδια. ουδεμία αμφιβολία ότι η βραδιά ήταν πολύ πετυχημένη. οι misuse έπαιξαν μια δικιά τους post rock εκδοχή στο σάουντρακ του metropolis [του fritz lang] και ήταν η εκπληξη της βραδιάς [και όχι μόνο]. βγήκαν ακριβώς στην ώρα που ετοιμαζόμουν να αποχωρήσω, γιατί καλό το post rock, αλλά παραφορέθηκε και έχει γίνει πια βαρετό. ειδικά όταν το παρακολουθείς όρθιος και μετά από μια ολόκληρη μέρα στο πόδι. οι misuse δεν κατάφεραν απλά να με κρατήσουν μέχρι το τέλος -κι ευτυχώς, γιατί το κομμάτι που έκλεισαν ήταν η καλύτερη στιγμή τους- αλλά να απολαύσω μία από τις πιο συναρπαστικές εμφανίσεις ελληνικού γκρουπ τον τελευταίο καιρό -"οι έλληνες godspeed" τους χαρακτηρίζει κάποιος στα σχόλια στο youtube. ευτυχώς που τέλειωσαν εκεί, με αυτό το εξαιρετικό κομμάτι που δεν ξέρω τον τίτλο του, γιατί ο,τιδήποτε άλλο μετά μπορεί να είχε χαλάσει τη μαγεία...
η εμφάνιση των misuse στην ετ1