Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2007

the truth in him


ο roger o'donnell ήταν κιμπορντίστας σε συγκροτήματα των 80s και έχει παίξει με τους cure, τους psychedelic furs, thompson twins, arthur brown κλπ.
το περσινό άλμπουμ του the truth in me -το οποίο είναι φτιαγμένο αποκλειστικά με moog voyager συνθεσάιζερ- είναι εμπνευσμένο από το medulla της bjork, κάτι που από μόνο του έχει ενδιαφέρον, τουλάχιστον για μένα. ετοιμαζόμουν να γράψω ότι είναι άδικα παραγνωρισμένο, αλλά δεν ισχύει. διάβασα τις κριτικές που έχει πάρει στα ξένα έντυπα και μάλλον το σωστό είναι ότι είναι ένα σπουδαίο άλμπουμ που μόλις ανακάλυψα. ΔΕΝ το μοιραζόταν κανείς στο slsk, μέχρι σήμερα το πρωί, κάτι περίεργο για ένα άλμπουμ που υπήρχε σε πολύ ψηλή θέση σε αρκετές λίστες με τα καλύτερα του 2006 [κάτι που επίσης μόλις πήρα είδηση]. το slug τον χαρακτηρίζει "roger o’donnell = brian eno eating at in an airport with philip glass, william orbit a moog and a brown bag stolen from hunter s. thompson.
the truth in me is at the core an experimental album that has more to do with minimalism, repetition and minor distortions in sound than it does with pop charts or anything on the radio. some might even mistakingly disregard it as some dodgy new-age album. if this is new-age, it’s the avant-garde end of the scale where yanni and jim brickman dare not go. it’s like trying to compare coltrane to kenny g, george bush to george washington; you’d never mistake one for the other".
ΔΕΝ είναι new age [ο θεός να μας φυλάει], είναι ένα ψυχεδελικό moog-rock άλμπουμ, που δοκιμάζει να κάνει ότι και οι future sound of london στο τελευταίο άλμπουμ τους. μόνο που του πετυχαίνει καλύτερα η συνταγή.
εδώ είναι ένα -σύντομο- κομμάτι [το οποίο μου έχω ακούσει πάνω από 20 φορές σήμερα] και δεν υπάρχει στο άλμπουμ, είναι από το soundtrack του moog.
yet another year away
mhulot@dyodeka.gr