Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2007

piano magic

«Θεός=Πόλεμος+Μιζέρια!»
Το νεορομαντικό μανιφέστο του Glen Johnson, ενόψει των δύο εμφανίσεων του γκρουπ στο Bios.

«Μεγάλωσα ακούγοντας ονόματα όπως οι Human League, οι Cabaret Voltaire, ο Matt Johnson των The The», λέει ο Glen Johnson, ο δημιουργός του νεορομαντικού σχήματος που ονόμασε Piano Magic πριν από δέκα ακριβώς χρόνια·
τους ambient-pop πειραματιστές από το Λονδίνο που σημάδεψαν την indietronica, το post-pop, το tender-noise, όπως κι αν χαρακτηρίσει κανείς το μουσικό τους ιδίωμα. Παρ’ όλο που η μουσική τους ήταν εμπνευσμένη, φαινόταν να γεννήθηκε από ηχητικούς πειραματισμούς, και χωρίς την ανάγκη ακριβού εξοπλισμού. Ακολούθησα το παράδειγμά τους, για να διαπιστώσω πώς και μέχρι πού μπορούσα να «σπρώξω» τον ήχο μου. Ο λόγος που ξεκίνησα να γράφω μουσική, βασικά, ήταν η περιέργεια» προσθέτει, «η μουσική είναι μια ασταμάτητη δύναμη αυτή τη στιγμή για μένα. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτή. Δεν υπάρχει άλλος λόγος που ασχολούμαι μαζί της, εκτός από το φόβο μήπως σταματήσω και βιώσω ένα τεράστιο κενό στη ζωή μου».
Οι δίσκοι των Piano Magic λειτουργούν σαν βιβλία αναμνήσεων που περιλαμβάνουν τις εκάστοτε επιρροές τους: είτε πρόκειται για τις σινεματικές ambient ατμόσφαιρες του Brian Eno, τις μινιμαλιστικές φόρμες του Terry Riley, την ταξιδιάρικη φολκ-ποπ, τη ρομποτική electronica – ακόμα και acid house anthems όπως το «Disco Inferno», το οποίο διασκεύασαν στο παραγνωρισμένο αριστούργημά τους «Low Birth Weight», ένα από τα κορυφαία άλμπουμ της δεκαετίας του ’90. «Ο πιο αγαπημένος μου δίσκος είναι το «Computer World» των Kraftwerk, νομίζω ότι είναι άφταστος. Συγκρινόμενοι με αυτόν, όλοι οι υπόλοιποι έχουν ψεγάδια» αναφέρει ο Glen. «Ένας καλλιτέχνης με τον οποίο θα ήθελα να συνεργαστώ είναι ο Bill Calaghan των Smog. Είναι ένας ποιητής σε μια εποχή με σκουπίδια».
Στην Αθήνα έρχονται να γιορτάσουν την επέτειο δέκα χρόνων δημιουργικής καριέρας, με αναφορά σε ολόκληρη σχεδόν τη δισκογραφία τους. Από το πληθωρικό άλμπουμ τους «Popular Mechanics» –το οποίο τους έκανε αγαπημένους του Peel– μέχρι το «Saint Marie EP», που ήταν υπεύθυνο για την επαναδραστηριοποίηση –μετά από 33 χρόνια– της φολκ ηρωίδας Vashti Bynyan, το «Disaffected» του 2004 και τη νέα τους δουλειά, που θα κυκλοφορήσει τον Μάιο σε παραγωγή του Guy Fixen των Laika. «Χωρίς τη φαντασία σου είσαι απλά ένας απ’ το πλήθος. Πρέπει να είσαι ο εαυτός σου πάνω απ’ όλα. Μην ακούς ραδιόφωνο, μην παρακολουθείς τηλεόραση, μην πηγαίνεις σε συναυλίες, μόνο τότε μπορείς να είσαι πραγματικά ‘εσύ’, μόνο τότε μπορείς να πας τη μουσική λίγο παραπέρα», τονίζει ο Glen, «μεγάλωσα σε ένα μικρό μέρος στην Αγγλία που ονομάζεται Pinxton, στα όρια των Nottinghamshire και Derbyshire και φτιάχνω μουσική από τότε που ήμουν δεκατεσσάρων. Χρειάστηκε καιρός για να αποκτήσω ταυτότητα, όλα αυτά που έκανα τότε δύσκολα μπορείς να τα χαρακτηρίσεις σήμερα σαν μουσική. Μόνο η μητέρα μου μπορεί να είναι μάρτυρας του τι έγραφα τότε».
«Η τεχνολογία σου δίνει απεριόριστες δυνατότητες. Σε βοηθάει να κάνεις πραγματικότητα οτιδήποτε φανταστείς. Από τότε που κατέβασα το Ableton Live 4 έχω αρχίσει να παράγω τραγούδια σε απίστευτους ρυθμούς. Το θέμα είναι να καταφέρω να τα κρατήσω σε υψηλά επίπεδα ποιότητας».
«Τι είναι για μένα ο Θεός; Η αιτία για δύο χιλιάδων χρόνων αδικαιολόγητους πολέμους, θάνατο και μιζέρια».
«Μου αρέσει πραγματικά η Αθήνα» προσθέτει. «Οι άνθρωποι είναι πολύ γενναιόδωροι, μας φέρθηκαν άψογα τον Δεκέμβριο του 2005 που ήμασταν εκεί. Ανησυχώ για τα σκυλιά στους δρόμους. Τα σκυλιά είναι το αδύνατο σημείο μου. Είναι εντάξει εκείνα τα σκυλιά;»

Πέμπτη 22 + Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου, BIOS, Πειραιώς 84, 210 3425 335, +Special Guests: Absent without Leave (22/2), Tilbury on Cloves (23/2)
mhulot@dyodeka.gr