Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2007

international spy

Ποιος κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Spyweirdos; Καταξιωμένος ήδη στην ελίτ της διεθνούς electronica, ο Σπύρος Πολυχρονόπουλος κυκλοφορεί το πέμπτο άλμπουμ του και αποκαλύπτει τον κόσμο του.
Ο νέος δίσκος του 26χρονου Σπύρου Πολυχρονόπουλου, που υπογράφει ως Spyweirdos από τότε που ξεκίνησε να ασχολείται με την ηλεκτρονική μουσική -στα 13 του-, είναι, χωρίς καμία δόση υπερβολής, μία από τις κυκλοφορίες που θα ζήλευαν πολλά ονόματα της σημερινής electronica σε παγκόσμιο επίπεδο. Το διπλό άλμπουμ του, που κυκλοφορεί από την Poeta Negra με τίτλο Spyweirdos Wetsound Orchestra, περιέχει ένα cd με remixes που έκαναν στα κομμάτια του μερικοί από τους πιο σημαντικούς παραγωγούς ηλεκτρονικής μουσικής στον κόσμο (ο Murcof στο mastering και οι Alva Noto, Witl, Peekay Tayloh, Ollie Olsen, Gyro Gyro, Octex, Funckarma, Traject, Horchata, Mad Ep πίσω από την κονσόλα), δίνοντας στο άλμπουμ μια δυναμική που διαθέτουν ελάχιστες ελληνικές κυκλοφορίες. Το Spyweirdos Wetsound Orchestra είναι το πέμπτο του άλμπουμ από το 1999 και το τρίτο σε ελληνική εταιρία, αφού τα δύο πρώτα κυκλοφόρησαν σε φινλανδική και αυστραλέζικη αντίστοιχα. Τα μελαγχολικά ηχοτοπία του Σπύρου, με τα διακριτικά beats και τις λεπτεπίλεπτες μελωδίες που ξεπροβάλλουν μέσα από ένα dub υπόβαθρο, θυμίζουν σε αρκετά σημεία το αριστουργηματικό Martes του Murcof -10 κομμάτια ιδιοσυγκρασιακής electronica που στολίζεται με αμυδρά τριξίματα, έγχορδα και κοφτερά breaks-, και σε βυθίζουν σε μία κατάσταση ονειρική, σχεδόν υπνωτική, πιο ιδιαίτερη και "δική του" όσο περνάει η ώρα. Είναι απλά ένας από τους καλύτερους, αρτιότερους ηλεκτρονικούς δίσκους που έχουν γίνει ποτέ στην Ελλάδα.
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1980 όπου και έμεινα μέχρι 18 χρονών. Μετά πήγα στην Πάτρα για να τελειώσω το φυσικό, και τώρα πια να συνεχίσω εκεί ως διδακτορικός. Μελετούμε θέματα ακουστικής μαζί με τον Γ.Μουρτζόπουλο.
Μικρός δε σκεφτόμουν τι θα γίνω όταν μεγαλώσω, το μόνο που ήθελα ήταν να παίζω συνέχεια. Τα όνειρα και οι στόχοι που είχα -και έχω- αλλάζουν συνέχεια. Κάθε μέρα μπορώ να πω. Ένα μουσικό μου όνειρο για τη φετινή χρονιά –η συνεργασία με όλα αυτά τα μεγάλα ονόματα που συμμετέχουν στο καινούριο μου άλμπουμ Spyweirdos “wetsound orchestra”- με παρά πολύ κόπο, τελικά, πραγματοποιήθηκε...
Άρχισα να ασχολούμαι με ηλεκτρονική μουσική και σύνθεση το 1993, ενώ παράλληλα εγκατέλειπα τις κλασικές σπουδές ακορντεόν και πιάνου. Πάντα μου άρεσε η μουσική, η ελευθερία σκέψης και έκφρασης συναισθημάτων με αυτό τον τρόπο. Όμως, επειδή ακριβώς έβλεπα τη μουσική ως μέσο έκφρασης, σταμάτησα τα μαθήματα ακορντεόν πολύ νωρίς -πιστεύοντας ότι μου έκαναν κακό- κάτι που δεν μετάνιωσα ποτέ, ούτε ελάχιστα.
Γενικά καλλιτεχνικές επιρροές δεν έχω πολλές, πέρα από μουσική, γιατί είμαι δυσλεκτικός και δε μου αρέσει και πολύ να διαβάζω. Από ταινίες θα έλεγα μου αρέσουν οι δουλειές του Εμιρ Κουστουρίτσα, του Βιμ Βεντερς, του Ντέιβιντ Λιντς. Από άλλες μορφές τέχνης όπως χορός, ζωγραφική κλπ, περιστασιακά αν τύχει κάτι ενδιαφέρον το παρακολουθώ. Όμως για τις μουσικές μου επιρροές μπορώ να μιλάω πολλές ώρες...
Προσπαθώ όσο γίνεται να βγάζω τον εαυτό μου μέσα από τη μουσική. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να γράψει κανείς μοναδική μουσική, γιατί ο καθένας μας είναι μοναδικός. Πέρα από τη μουσική κάνω το διδακτορικό μου στους μηχανολόγους σε κάποιο εξειδικευμένο θέμα ακουστικής.
Υπάρχουν διαστήματα όπου δε γράφω καθόλου μουσική. Τότε είμαι πολύ κακή παρέα. Γενικά, είμαι πάρα πολύ χαρούμενος και κάνω συνέχεια πλάκα -ίσως η στενάχωρη μουσική που γράφω να είναι ένα αντίβαρο για να ισορροπώ γενικά...
Δεν είμαι σίγουρος αν ποτέ μπορούσες να δημιουργήσεις μόνο με το ταλέντο. Πάντα υπάρχει ένα μέσο για να δημιουργήσει ο κάθε καλλιτέχνης και να επικοινωνήσει με τον κόσμο. Παλιότερα υπήρχαν μόνο τα μουσικά όργανα, με την κλασική έννοια του όρου, χωρίς ρεύμα, ενώ τώρα υπάρχουν και μουσικά όργανα με ρεύμα (συνθεσαϊζερ, υπολογιστές κλπ. Μονό αυτή είναι η διαφορά. Σε κάθε εποχή όμως, ο καλλιτέχνης πρέπει να μάθει καλά το μέσο του, ώστε να μπορέσει να εκφραστεί μέσα από αυτό.
Για να είναι ο καλλιτέχνης αυθεντικός πρέπει να ξεπεράσει το μέσο επικοινωνίας και να δημιουργήσει εκφράζοντας αυτό που θέλει να βγάλει προς τα έξω κι όχι για να αρέσει στον κόσμο.
Κάθε χρόνο περίπου αλλάζω στυλ δεν πιστεύω ότι υπάρχει φόρμα για τη μουσική μου, από τότε που άρχισα να γράφω μέχρι σήμερα.
Γενικά με γοητεύουν οι ψηλοί ξανθοί άνθρωποι με γαλανά μάτια γένους θηλυκού. Εκτός από αυτό όμως, εκτιμώ υπερβολικά τη σεμνότητα, πράγμα που γενικά σπανίζει δυστυχώς. Ειδικά στην Ελλάδα. Πιστεύω πως τα μεγάλα λόγια και η αυτοπροβολή είναι αντιστρόφως ανάλογα με τη δουλειά που έχει κάνει κάποιος. Ακόμα και πολύ καλή δουλειά να έχει κάνει κανείς, δε χρειάζεται να το φωνάζει και με τη ντουντούκα.
Επιτυχία είναι να βάζεις στόχους και να τους πετυχαίνεις. Όμως είναι μεγάλο άγχος να ζεις συνέχεια για να καλύπτεις στόχους, καλό είναι κάπου κάπου να κάνεις ό,τι ναι, πράγματα στην τύχη. Δε μου αρέσουν και πολύ οι άνθρωποι που δεν έχουν καμία καλλιτεχνική ανησυχία. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι με ενοχλούν. Αυτό που με ενοχλεί είναι να είσαι σε καλλιτεχνικό δρώμενο, να σου αρέσει και οι διπλανοί σου να μιλάνε και να γελάνε συνεχώς, με αποτέλεσμα να μη σε αφήνουν να συγκεντρωθείς και να το απολαύσεις.
Υπάρχουν Έλληνες που κάνουν καριέρα στο εξωτερικό και δε νομίζω ότι –πλέον- με την βοήθεια του internet είναι ιδιαίτερα δύσκολο αυτό. Το πρώτο μου album το κυκλοφόρησα σε Φινλανδική εταιρία και το δεύτερο σε Αυστραλιανή.
Ετοιμάζω πάρα πολλά πράγματα φέτος. Ένα αρκετά ενδιαφέρον από αυτά είναι μια δουλεία που μόλις τελείωσε μετά από 3 χρόνια με το Μουτζόπουλο και το Φλωρίδη (στα πνευστά). Μερικές φόρες αν είναι κάτι τελείως έξω από την αισθητική μου και δεν υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας τότε δεν το ξεκινάω καν, έχει γίνει μερικές φορές.
Έχω ήδη συνεργαστεί με αρκετούς καλλιτέχνες όπως τους Alva Noto (Germany/Raster Noton), Murcof (Mexico/the Leaf records), Panacea (Germany/Ad Noiseam), John Mourjopoulos (Greece/Ano Kato Records, Funckarma (Holland/Delicatessen records,On records), Floros Floridis (Greece/Ano Kato Records), Ollie Olsen (Australia/PsyHarmonics,Creative Space), B. Fleischmann (Germany/morr music), Horchata (USA/Ad Noiseam), Traject (Iceland/ Special Material), Mad EP (USA/Ad Noiseam, Wilt (USA/Ad Noiseam), Gyro-Gyro(Greece/Ano Kato Records), Larvae (USA/Ad Noiseam), Nam Shub Of Enki (Australia/Weird Music Society, Creative Space), Metropol (Spain/Hymen, Creative Space), ADJ (UK/Touchin bass, AI recs, Pyramid Transmissions).
Όσο για αγαπημένα ακούσματα αυτό τον καιρό, θα έλεγα alva noto, murcof, taylor deupree, dictaphone και πάρα πολλά άλλα.
[από τη lifo, 21/9/06]
cellar [horchata remix]
όχι, δεν υπάρχει μόνο στο δισκάδικο του λωτού στη θεσσαλονίκη, υπάρχει και στα δισκάδικα της αθήνας [στο vinyl microstore, στο jinx, κι αλλού].
mhulot@dyodeka.gr