Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2007

glass candy

θυμάμαι ότι σε ένα παλαιότερο τεύχος του vice ο συντάκτης που τους έκανε παρουσίαση είχε αγανακτήσει. όχι μόνο γιατί δεν δέχονταν να φωτογραφηθούν, αλλά γιατί στις ερωτήσεις του απαντούσαν με σαχλαμάρες του τύπου "ο ουρανός είναι φτιαγμένος από πλαστικό" και "αυτό που αγαπώ περισσότερο είναι το αποκριάτικο κουστούμι μου της νοσοκόμας-καμηλοπάρδαλης".
το καλύτερο τραγούδι που έχουν γράψει είναι το love after sundown, στο οποίο η ida no ακούγεται σαν την ντέμπι χάρι, η διασκευή τους στο iko όμως ήταν αυτή που έστρεψε πάνω τους την προσοχή. σιγά την προσοχή δηλαδή, δεν έχουν σταματήσει να βγάζουν singles και cd-r από το 2002 [τουλάχιστον] και ακόμα παραμένουν 'περιθώριο' -ενώ ο ήχος τους μόνο περιθωριακός δεν είναι.
οι glass candy χάθηκαν πίσω από τη λάμψη των yeah yeah yeahs [που μάλλον είναι πιο τυχεροί, γιατί για καλύτεροι ούτε κουβέντα] επειδή δεν είχαν τόσο δυνατό κομμάτι όσο το maps π.χ. που να τους χαρίσει εξώφυλλο στο nme.
παρόλα αυτά, και ονόματα που σου μένουν διαθέτουν: την τραγουδίστρια -η οποία υπήρξε γκόμενα του τραγουδιστή των liars για ένα φεγγάρι- τη λένε ida no [για να απαντάει i dunno κάθε φορά που τη ρωτάνε το όνομά της!], τους άλλους δύο ginger peach και johnny jewel, και σαν μεταλλαγμένοι abba ακούγονται -με φωνητικά από τις strawberry switchblade- και τους ac/dc αναφέρουν στις επιρροές τους. μια χαρά, αν βγάλουν κι έναν δίσκο της προκοπής θα πάνε μπροστά.
το τελευταίο άλμπουμ τους είχε τίτλο the night nurses και δεν κυκλοφόρησε ποτέ στα δισκάδικα, το μοίραζαν στα events τους. το πρώτο τους το έλεγαν love love love.
ααα, στα live τους είναι λέει καταπληκτικοί, αλλά εμείς θα δούμε για άλλη μια φορά τους scorpions [και μάλιστα σε φεστιβάλ, συγχαρητήρια σε όποιον το σκέφτηκε] και να το βουλώσουμε γιατί θα φάμε και καμιά ανάποδη.
αν δεις το πρόγραμμα των καλοκαιρινών συναυλιών που έχουν ανακοινωθεί, σου'ρχεται να το βάλεις στα πόδια.
iko! iko!
mhulot@dyodeka.gr