Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2007

πόπ-άι


η μαρία η μαγδαληνή ήταν από τα μάγδαλα. ο ταξιτζής δεν ξέρω, ήταν πάντως πολύ ευγενικός, ήρεμος σαν δάσκαλος της γιόγκα [δεν έχω κάνει ποτέ, αλλά φαντάζομαι ότι θα πρέπει να είναι ήρεμοι -μολονότι όσους ξέρω με γιόγκα παρελθόν δεν την γλίτωσαν την ψυχοθεραπεία, ήταν το αμέσως επόμενο στάδιο].
άσπρη κελεμπία, πλεχτό γκρι σκουφάκι, δεκάδες εικόνες στο παρμπρίζ του ταξί, καρφωμένες στις άκρες απ' τα παράθυρα -και στις δύο πόρτες- ψαλμωδίες στη διαπασών. μία κινητή εκκλησία. το πρώτο που σκέφτηκα ήταν να ανοίξω την πόρτα και να το βάλω στα πόδια, αλλά τόσο cool ταξιτζή δεν είχα ξαναπετύχει.
και έμεινα -δεν είμαστε και αντίχριστοι.
αφού άκουσα για τη μαρία μαγδαληνή [η οποία επαναλαμβάνω, ήταν από τα μάγδαλα και προφανώς δεν τη φώναξε ποτέ κανείς μάγδα, γιατί το μαγδαληνή ήταν προσδιορισμός και όχι όνομα -ουδεμία σχέση με το μαγδάλω], με καληνύχτησε με την ευχή καλή δύναμη.
ωραία ευχή το καλή δύναμη, ενώ το καληνύχτα μετά τις 2 το πρωί ακούγεται το ίδιο παράκαιρο με το καλημέρα [το καλημέρα πριν φέξει είναι σαν να λες καληνύχτα μεσημεριάτικα, anyway, πολύ μπέρδεμα, λες καλή δύναμη και έχεις πετύχει πάντα τη σωστή ευχή].
τον ίδιο ταξιτζή είχαν πετύχει -όπως αποδείχτηκε χθες το βράδυ στον μετα-αντι γουόρχολ δείπνο στο μοναστηράκι [που λίγο ακόμα και θα ήταν πρωινό]- και άλλοι δύο μπλόγκερς. η μία ήταν η λουκρητία που ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα έναν κουβά-τασάκι και τον περιέφερε στα σοκάκια της πλάκας διαλαλώντας τον έρωτά τους [με ήχο γκλιν γκλον]. για τους άλλους προτιμώ να μην γράψω. σεξιστές, σινεφίλ, γάτοι και τα τοιαύτα.
καταραμένη τεκίλα. όποιος ξέρει τι απέγινε εκείνη η φτωχή κοπέλα που ξάπλωνε με χρονοδιακόπτη στο πάτωμα φαρδιά πλατιά ας μας το πει. την έστηναν ακουμπισμένη στον τοίχο και μόλις ξέφευγε απ' την προσοχή, δόστου πάλι να προσπαθεί να διασχίσει με ύπτιο τα πατώματα. ελπίζω να κατάφερε να φτάσει στο σπίτι της.
έλαβα αυτό το demo σήμερα. αξίζει πολλά αυτό το γκρουπάκι. δεν ξέρω περισσότερα γι' αυτούς, αυτό είναι το πρώτο κομμάτι τους που άκουσα, μου άρεσε πολύ και ελπίζω να μην τους πειράζει που το μοιράζομαι. pop eye τους λένε. [πόπ-άι-δε-σέηλορ-μαν;]
pop eye-a vicious game
mhulot@dyodeka.gr