Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2007

πώς το λέει ο δάντης για τον έλβις;

αναζητώντας το νέο δίσκο του skuli sverrisson και καινούργιες δουλειές από ισλανδούς [οι οποίοι εξαφανίστηκαν ομαδικώς το 2006] έπεσα πάνω στο νέο άλμπουμ του orlygur thor orlygsson που υπογράφει τους δίσκους του σαν elvis [και προφέρεται elvis] -αλλά γράφεται ölvis. αυτή είναι η τρίτη δουλειά του, έχει τίτλο bravado και συμμετέχουν οι οrri dyrason και georg holm των sigur rós, μέλη των apparat, organ quartet και των amina και είναι η πρώτη φορά που μου αρέσει πραγματικά ολόκληρο άλμπουμ του. η ισλανδική μουσική είχε γίνει τόσο ίδια και προβλέψιμη τελευταία [επειδή όλοι συνεργάζονται μεταξύ τους] που άρχισαν να την βαριούνται ακόμα κι οι πιο φανατικοί. γι' αυτό και μοίραζαν 4άρια στους mum τα αμερικάνικα σάιτ, γι' αυτό και οι sigur ros δεν πούλησαν όσο αναμενόταν, παρόλο το γερό promotion, με το προηγούμενο άλμπουμ τους.
ο ölvis μπορεί να μην ξεφεύγει από το σκοτεινό, μελαγχολικό κρυστάλλινο ήχο που χαρακτηρίζει ολόκληρη σχεδόν τη σκηνή, τα σιγανόφωνα φωνητικά του crooner orlygsson [στα ισλανδικά] και οι eno-ικές ατμόσφαιρες στις εξαιρετικές ενορχηστρώσεις, όμως, κάνουν το άλμπουμ να θυμίζει περισσότερο m83 παρά sigur ros. αυτές οι διαφοροποιήσεις δεν το σώζουν απλώς, αλλά του δίνουν ακόμα μεγαλύτερη αξία. μακάρι να ακολουθήσουν κι οι άλλοι.
το έχω ακούσει καμιά δεκαριά φορές σήμερα και κάθε φορά το βρίσκω καλύτερο...
αξίζει πραγματικά.
the future is now