Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2007

another sunday gone

λίγο λόγω όλης αυτής την νεο-φολκ αναγέννησης -που για διάφορους λόγους έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας τα τελευταία χρόνια σε ευρώπη και αμερική- λίγο λόγω της μόδας του "ακουστικού" ήχου [μία κιθάρα, μία ωραία φωνή και μπόλικη δόση μελαγχολίας] που ανάστησε όσους είχαν μείνει για 40 χρόνια στα αζήτητα, άρχισαν οι αλλοδαποί φόλκερς να βαριούνται με τα αγγλόφωνα και να ψάχνουν για κάτι διαφορετικό. πιο "εξωτικό". κι ενώ κοντεύουν πια να εξαντληθούν οι ξεχασμένοι βορειοευρωπαίοι τροβαδούροι απ' τα 60s και τα 70s και η σκανδιναβική κλαψομουνίασις έχει σχεδόν ξεπεράσει σε επιτυχία τα τριών ευρώ φωτιστικά των ikea, έφτασε η ώρα να πάρει κι η ελληνική φολκ την εκδίκησή της. η αλήθεια είναι ότι συγκριτικά, η πόπη αστεριάδη, η αρλέτα και ο λάκης παππάς είναι σίγουρα πιο πετυχημένοι και διαχρονικοί από τον bert jansch και τη vashti bunyan, διότι δεν σταμάτησαν ποτέ να ακούγονται στο εγχώριο ραδιόφωνο [το μόνο είδος που το κρατικό ραδιόφωνο είχε στο airplay του με χούντες, με αντιπολίτευση και πασόκ και ακόμα παίζει ασταμάτητα]. οι άγγλοι αρχίζουν να ανακαλύπτουν την πόπη αστεριάδη. καθόλου επιστημονική φαντασία. άγγλος καλλιτέχνης που έκανε πρόσφατα συναυλία στην αθήνα αναζητούσε μετά μανίας το "πάει κι αυτή η κυριακή" με τον αγγλικό του τίτλο και δεν το έβρισκε πουθενά [για καλή του τύχη το πέτυχε στο metropolis του αεροδρομίου]. τώρα ψάχνει τα άπαντα της πόπης αστεριάδη γιατί έχει πάθει την πλάκα του. τον περασμένο ιούλιο το άλμπουμ κυκλοφόρησε σαν another sunday gone και μάλιστα ήταν στις επιλογές του daily cd. και για του λόγου το αληθές, εδώ είναι η παρουσίαση που του έκαναν:
Another Sunday Gone
Popi Asteriadi with Lakis Pappas, 1969

Popi Asteriadi and Lakis Pappa recorded Another Sunday Gone during a peak moment of creativity in late 1960s Greece. Their sound was part of the Neo Kyma (New Wave), a style that blended the acoustic guitar-based psychedelic folk of France and England with the traditional bouzouki music of local Greek fishermen's bars. A lovely girl in her early 20s, Lakis Pappas sings on about half these songs, accompanied by guitarist Popi Asteriadi, who sings on some of the other tracks by himself and in duets on others. There's purity and tenderness inherent in both of their voices, with the evocative beauty of the Greek language transcending the need to comprehend the lyric's meaning. A sense of wide-eyed and wondrous discovery pervades the album-to be young, beautiful, and in love in Greece. All is perfect, yet the ache of the heart remains; no amount of earthly beauty can satisfy them. The title track finds Pappas singing a soft ballad over the gentle acoustic picking of Asteriadi, who then takes a vocal turn on the next track, "And You Dare Talk to Me," aided by an unabashedly romantic string section, tinkling piano, and drums, his voice a sweetened, husky, romantically tortured croon. "Wild Bird" features recognizably "psychedelic" orchestration, with clavichord, piano, electric bass, and flute, as well as Pappas' flickering-candlelight vocals. The album progresses rather like a magical third date, as the sweetly romantic confessions and wistful stares give way to passionate dancing and merriment, with cafι tables pushed back to make room for dancing and celebration. More traditional Greek melodies get dusted off along with the bouzouki and tin whistle for tracks like "Not Our Wine," with Pappas adding vibrato to her voice as she harmonizes with Asteriadi. The sound of this Neo Kyma album is elusive-at some level it's like Mexican mariachi music, at other times sweet folk ΰ la Nick Drake. With its mix of melodies old and new, rich tradition merges with a global movement of youth, and no one leaves until the sun comes up, even though they know with that sinking Sunday feeling that their boat's leaving at 9 a.m.
δεν είναι τυχαίο επίσης που ζήτησαν στον ψαραντώνη να εμφανιστεί στο all tomorrow's parties και όχι στην βανδή ή στην παπαρίζου [στο atp; λέμε τώρα...].
του χρόνου, με τη φόρα που έχει πάρει, θα εμφανιστεί και η αστεριάδη -which is a wish. [sorry για την brutal ερώτηση, αλλά ζει ο παππάς;]
πάει κι αυτή η κυριακή
[και καλή εβδομάδα σε όλους]
υ.γ. 그리스의 싸이키 포크 뮤지션 Popi Asteriadi와 Lakis Pappas의 협연앨범.
60년대 중후반 그리스 로컬 사운드들과 프렌치의 샹송과 영-독등의 서구음악을 수용한 그리스의 뉴웨이브무브먼트 (Neo Kyma)의 선두주자로 활동한 커플로서 SSW적인 모습을 보여줍니다. 'Lakis Pappas'의 기타연주에서 보여지는 어쿠스틱 기타 베이스의 싸이키 포크와 트래디셔널한 멜로디가 살짝 가미된 바주키연주 그리고 섬세하고 서정적인 남녀의 보컬하모니가 인상적입니다. 플룻, 하프시코드 등의 추가세션으로 투명하고 단정한 느낌을 전해주면서도 SSW 특유의 심플함과 발라드함이 추운 겨울 마음을 녹여주기에 충분한 사운드라고 생각됩니다.
[τώρα και στα τζαπανίζ]
mhulot@dyodeka.gr