Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2007

absent without leave

ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη του absent without leave_γιώργου μαστροκώστα στο tranzistor.gr...
Με έδρα την Αθήνα και όχημα το προσωπικό του home studio ο Γιώργος Μαστροκώστας δημιουργεί πίσω από το project Absent Without Leave. O ήχος του θα μπορούσε να χαραχτηριστεί μελαγχολικός, κάπου ανάμεσα στο ambient και στο νέο υβρίδιο των ημερών μας, δηλαδή το ανακάτεμα του post rock και του shoegaze. O Γιώργος άνοιξε τις συναυλία των Piano Magic στο bios.
Πως προέκυψε η δημιουργία της sound in silence;
Η sound in silence ξεκίνησε, από εμένα και ένα φίλο μου, με σκοπό να κυκλοφορήσουμε τη μουσική κάποιων καλλιτεχνών που μας αρέσει και που πιστεύουμε ότι αξίζει να ακουστεί από περισσότερο κόσμο. Όλες οι κυκλοφορίες της sound in silence είναι σε περιορισμένα, αριθμημένα αντίτυπα και συνοδεύονται πάντα από προσεγμένες, χειροποίητες κυρίως, συσκευασίες.
Πως αποφασίστηκε ως πρώτη κυκλοφορία αυτό το πολύ προσεγμένο compilation και πώς συγκεντρώσατε όλους αυτούς τους καλλιτέχνες;
Με όλους αυτούς τους καλλιτέχνες γνωριζόμαστε εδώ και καιρό και επικοινωνούμε πολύ συχνά για να ανταλλάξουμε μουσικές, απόψεις, ιδέες και γνώσεις πάνω στη μουσική κ.ά.
Έτσι μόλις τους ζήτησα να συμμετέχουν στην πρώτη αυτή κυκλοφορία της sound in silence δέχτηκαν όλοι αμέσως να μου στείλουν κομμάτια τους, τα οποία μάλιστα είναι αποκλειστικά σε αυτή τη συλλογή και δεν πρόκειται να μπουν σε κάποια άλλη κυκλοφορία τους.
Για να γίνει ακόμη πιο ξεχωριστή αυτή η συλλογή, αποφασίσαμε κάθε ένα από τα 200 αριθμημένα αντίτυπά της να έχει διαφορετική φωτογραφία σαν εξώφυλλο, κάνοντας έτσι το κάθε αντίτυπο μοναδικό.
Πιστεύεις ότι όντως υπάρχει ελληνική εναλλακτική μουσική σκηνή που θα έχει διάρκεια, ή απλά είναι ένα σύντομο όνειρο της εποχής που κάποια στιγμή θα τελειώσει; Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να αλλάξεις;
Σίγουρα δεν είναι ένα σύντομο όνειρο της εποχής. Δεν καταλαβαίνω γιατί φέτος άρχισαν να ανακαλύπτουν πολλοί ότι υπάρχει εναλλακτική μουσική σκηνή στην Ελλάδα. Βέβαια ισχύει και το «κάλλιο αργά παρά ποτέ». Όπως ακριβώς στα 70s, 80s και 90s υπήρχε εναλλακτική σκηνή έτσι υπάρχει και τώρα και θα συνεχίσει να υπάρχει και στο μέλλον και μάλιστα με πάρα πολύ αξιόλογα σχήματα. Στο μέλλον εύχομαι τα ελληνικά σχήματα να έχουν περισσότερες συναυλιακές και δισκογραφικές ευκαιρίες και να έχουν από το μουσικό τύπο την προβολή που τους αναλογεί.
Συμφωνείς με τον τρόπο που ο μουσικός τύπος παρουσιάζει τα ελληνικά γκρουπ;
Όπως σου είπα και προηγουμένως, τα ελληνικά σχήματα δυστυχώς δεν παρουσιάζονται από τον ελληνικό μουσικό τύπο με τον τρόπο που τους αξίζει. Παρακολουθώ φανατικά (έχοντας μια πολύ μεγάλη συλλογή από κυκλοφορίες ελληνικών σχημάτων τόσο επίσημων όσο και demos, αλλά και live από τις αρχές των 80s έως και σήμερα) την ελληνική εναλλακτική σκηνή και όλα τα είδη της, από pop/rock, post-rock και electronica μέχρι punk, hardcore και experimental, περίπου από το 1993-1994 και μπορώ με σιγουριά να πω ότι πολλά αξιόλογα σχήματα πέρασαν και χάθηκαν χωρίς καν να ακουστούν επειδή δεν προβλήθηκαν καθόλου, ή σχεδόν καθόλου, από το μουσικό τύπο. Κατά καιρούς βέβαια, όπως και στην εποχή μας, ο μουσικός τύπος προβάλει, και μάλιστα αρκετά πολλές φορές, επιλεκτικά κάποια σχήματα, τα οποία όμως αποτελούν ένα ελάχιστο μέρος της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής.
Με τη χρήση της τεχνολογίας όλο και περισσότεροι πειραματίζονται στο laptop τους, φτιάχνοντας μουσική. Πιστεύεις ότι μπορεί όλη αυτή η φάση να αλλάξει το μουσικό σκηνικό στην Ελλάδα;
Το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι μπορούν να ηχογραφούν στο σπίτι τους με τη χρήση ακόμη και ενός μόνο laptop είναι καλό αλλά δεν πιστεύω ότι αυτό θα αλλάξει κάτι ριζικά σε ό,τι αφορά το μουσικό σκηνικό της Ελλάδας και όχι μόνο. Το μόνο που βλέπω να αλλάζει είναι ότι αυξάνεται ο αριθμός αυτών που έχουν αρχίσει να ασχολούνται και να πειραματίζονται με την ηλεκτρονική μουσική αλλά από εκεί και πέρα πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα προτιμούν την κιθάρα τους από το laptop. Η χρήση της τεχνολογίας μπορεί να αλλάξει μόνο τον ήχο αλλά όχι και την ποιότητα της μουσικής. Αυτή δεν εξαρτάται από τα μέσα που έχει κάποιος αλλά από το πώς τα χρησιμοποιεί.
Τι πιστεύεις για τις συναυλιακές συνθήκες στην Ελλάδα;
Δυστυχώς οι συναυλιακές συνθήκες στην Ελλάδα δεν είναι και οι καλύτερες. Για παράδειγμα ακόμη και στην Αθήνα, στην οποία ζει ο μισός πληθυσμός της χώρας, υπάρχουν μόνο 3-4 μαγαζιά τα οποία δίνουν τη δυνατότητα στα ελληνικά σχήματα να παρουσιάσουν τη μουσική τους. Από εκεί και πέρα υπάρχει και η περίπτωση των support εμφανίσεων, η οποία από τη μια σου δίνει την ευκαιρία να παίξεις μπροστά σε περισσότερο κοινό από την άλλη όμως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνονται συνήθως αυτές οι εμφανίσεις είναι εντελώς απαράδεκτες. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι διοργανωτές των συναυλιών δίνουν την εντύπωση ότι πάνε να εκμεταλλευτούν τα ελληνικά σχήματα και όχι να τα βοηθήσουν. Αγνοούν εντελώς την αξία τους και πιστεύουν ότι είναι μόνο για να τους γεμίσουν το πρόγραμμα και για να τους φέρουν λίγο παραπάνω κόσμο. Για παράδειγμα πρόσφατα έπαιξα σαν support σε κάποιο ξένο σχήμα και δεν μου δόθηκε καν η δυνατότητα να κάνω ένα στοιχειώδες soundcheck. Και μόνο αυτό πιστεύω ότι λέει πολλά. Πάντως γενικά δεν πιστεύω ότι πρέπει να γκρινιάζουμε αλλά να συνεχίσουμε να περνάμε ωραία παίζοντας και να ακούγοντας ωραίες μουσικές. Στην τελική μπορούμε να διοργανώνουμε και μόνοι μας κάποια live χωρίς να έχουμε την ανάγκη κανενός μεσάζοντα.

ολόκληρη η συνέντευξη του γιώργου στο www.tranzistor.gr
φωτο: σπύρος σιμωτάς [δική του και η φωτο το θάνου σαμαρά πιο κάτω]
these days are cold [απ' τη συλλογή these waves... της sound of silence. www.myspace.com/soundofsilencerecords]
mhulot@dyodeka.gr