Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2007

ark_από τις 4 στις 5


Οι ήρωες σου ακούν εκλεκτή μουσική (Colleen, Black Heart Procession, Throbbing Gristle). Έχεις στολίσει και την βιτρίνα του Vinyl με ένα έργο σου. Ποια είναι η σημασία της μουσικής για το έργο σου;
Ο μεγαλύτερος αδερφός μου, στο γυμνάσιο, άκουγε heavy metal. Μικρότερος εγώ, όπως καταλαβαίνεις ήμουν εντελώς ανυπεράσπιστος στις επιρροές που δεχόμουν από αυτόν, και εντελώς άκριτα άρχισα να ακούω και εγώ heavy metal στο δημοτικό. Μπήκα, λοιπόν, από πολύ νωρίς σε όλη αυτή την κουλτούρα που έθετε την μουσική ως σημείο αναφοράς και λίγο πολύ ως πολιτιστική ταυτότητα. Αυτό, δόξα τον θεό, τελείωσε γρήγορα (όχι το heavy metal αλλά η πολιτιστική ταυτότητα) και ξεμείναμε με την μουσική...σκέτη. Τέλος πάντων, στα σχέδια μου χρησιμοποιώ στίχους από κομμάτια που μου αρέσουν σαν ένα στοιχείο αφήγησης, αποδεσμευμένο όμως από την αφήγηση την ίδια. Θέλω δηλαδή οι χαρακτήρες αυτοί να τείνουν να πουν μια ιστορία ή να δημιουργούν ένα σύμπαν, αλλά αυτή η ιστορία να στοιχειοθετείται από μη γραμμικά στοιχεία αφήγησης σε σημείο που τελικά σχεδόν να αυτοσημαίνονται περισσότερο, παρά να εξιστορούν. Επίσης, συνήθως τα στιχάκια αυτά έχουν και ένα χαρακτήρα περιγραφής της ίδιας της διαδικασίας ή της πολιτικής κίνησης της οικειοποιήσης του δημόσιου χώρου. Πάντως, ο καθένας το βλέπει όπως θέλει!
[ολόκληρη η συνέντευξη του ανδρέα εδώ]...
hey, where have you been? for tomorrow...μέσα στο παραλήρημα απ' τον πυρετό αυτό το τραγούδι του serafim tsotsonis παίζει στο repeat εδώ και μισή ώρα και μόλις τώρα συνειδητοποίησα τι ακούω. από έναν εξαιρετικό δίσκο της klik records, το peak -και όχι, δεν είναι ιδέα μου, τον τελευταίο καιρό έρχονται απανωτά πολύ καλοί ελληνικοί δίσκοι. πάρα πολύ καλοί.
royal observer-serafim tsotsonis

Δεν υπάρχουν σχόλια: