Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2006

forbidden poetry


είναι ακόμα νωρίς, αλλά έχω την αίσθηση ότι πρόκειται για τον καλύτερο δίσκο που έχει κάνει ο μιχάλης δέλτα μέχρι τώρα. ένα downtempo αριστούργημα, χωρίς τους χορευτικούς ρυθμούς που μας είχε συνηθίσει, βαθιά συναισθηματικός, με κομμάτια σαν κι αυτό, που λέγεται το όνειρο του αϊνστάιν και ανοίγει το άλμπουμ, μουσική για σύννεφα και για βροχή.
έχει κι ένα κομμάτι για την rainman, νομίζω ότι είναι το πρώτο που γράφεται για κάποια μπλόγκερ, της έχει αφιερώσει και ολόκληρο το άλμπουμ, ε,ρε μεγαλεία [ελπίζω να μην με σκοτώσει που το αποκαλύπτω].
στο τσέλο είναι ο βελιώτης, ο coti έχει κάνει το mastering, το artwork είναι καταπληκτικό. δισκάρα. μου θυμίζει μια βραδιά με πολύ κλάμα όταν το πρωτάκουσα [όχι δικό μου, δεν μπορώ να κλάψω εύκολα ο αναίσθητος] και δεν γινεται να μην το θεωρώ το λιγότερο συγκινητικό.

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

είναι όντως καταπληκτικός δίσκος -όσο περίεργο κι αν ακούγεται αυτό τώρα πιά, τον ακούω κάθε μέρα! βέβαια, 1-2 κομμάτια μου θυμίζουν έντονα κάποια άλλα, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες... το Timeless Beauty το έχεις ακούσει;

Ανώνυμος είπε...

ναι, το έχω, το καθένα έχει τη δικιά του γοητεία, αλλά το forbidden poetry είναι δίσκος που μπορείς να τον λιώσεις, δεν ξεφεύγεις εύκολα.

Ανώνυμος είπε...

beauty... poetry... μέσα στην ίδια χρονιά... πρέπει να διανύει αυτό που λέμε όμορφη περίοδο ο δημιουργός! το εύχομαι. εγώ πάντως περνάω όμορφα ακούγοντάς τον. respect και στα εξώφυλλα των δίσκων.

Ανώνυμος είπε...

to kommati einai tromero, an einai olo to album etsi tha klapsoun pali 'manoules' fetos. poly xairomai pou tha kanoume pali xristougenna me 'stereo nova'.

Ανώνυμος είπε...

kalimera m.Hulot

gia mena to "forbidden poetry"
einai diskos ksexoristos,
ena kommati pou xronia adimonouse
na vgei stin epifaneia,pistevo pos afti itan i sosti stigmi.
xairomai idiaitera pou sas aggizei kai sas syginei afto to project.

kales giortes
delta