Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2006

γουόρχολ


κυκλοφορεί από την προηγούμενη εβδομάδα στα βιβλιοπωλεία η φιλοσοφία του γουόρχολ στα ελληνικά. ποτέ δεν υπήρξε συμπάθειά μου, το αντίθετο θα έλεγα, ήταν μια μορφή που πάντα αντιπαθούσα.
ούτε με τρέλαιναν ποτέ τα έργα του.
ακόμα κι η μπανάνα στο πρώτο άλμπουμ των velvet underground ή το φερμουάρ στο sticky fingers δεν είναι απ' τα εξώφυλλα που θα διάλεγα ποτέ σαν αγαπημένα μου [όσο εντυπωσιακά κι αν ήταν, κι ας έχουν σημαδέψει μια ολόκληρη εποχή].
πάντα τον θεωρούσα υπερβολικό και διεστραμμένο. και ήταν και τα δύο. τον θεωρούσα και υπερκετιμημένο, αλλά αυτό είναι εύκολο να το πεις για τον καθένα αν δεν γνωρίζεις το έργο του.
δεν είχα ποτέ ασχοληθεί με τον γουόρχολ. ασχολήθηκα το καλοκαίρι, που διάβασα το συγκεκριμένο βιβλίο.
και ανακάλυψα ότι εκτός από αβαντ γκαρντ κινηματογραφιστής [με ταινίες που μόνο παράνομα μπορείς να βρεις προς το παρόν -υπάρχουν πάντως στα torrents οι περισσότερες] και "πάπας της ποπ-αρτ", εκτός από δημιουργός ενός περιοδικού που ξεκίνησε σαν φανζίν και κατέληξε απ' τα σημαντικότερα νεοϋορκέζικα έντυπα κάποια στιγμή, το interview, εκτός από ψυχή του studio 54 [βουτηγμένο στη διαφθορά και στην ακολασία, εμβληματικό, και αναπόφευκτα πετυχημένο] ήταν επίσης ένας άνθρωπος που είχε υποφέρει πολύ, είχε φτάσει πολύ κοντά στο θάνατο, είχε επιβιώσει και ξεχωρίσει σε ένα περιβάλλον έντονου ανταγωνισμού όπως ήταν η Νέα Υόρκη των 60s και των 70s, που είχε πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον ως προσωπικότητα απ' ότι ως καλλιτέχνης. Δεν μπορείς να διαχωρίζεις τον καλλιτέχνη απ' τον άνθρωπο επιμένει ένας φίλος μου, δεν γίνεται.
δεν ξέρω αν γίνεται.
οι μαγνητοφωνημένες συζητήσεις του στο τηλέφωνο με τη συνεργάτιδά του, ή οι μονόλογοι που έγραφε στο μαγνητόφωνο κυρίως την ώρα των μετακινήσεων -και αποτελούν το υλικό του βιβλίου "η φιλοσοφία του άντυ γουόρχολ"- έχουν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον απ' ότι έχει σχεδόν ο,τιδήποτε άλλο άφησε πίσω του. δεν είναι διαφορετικό απ' τα υπόλοιπα, ίδιο ύφος, το ίδιο ελλειπτικό και στεγνό με τα έργα του, δεν αποκαλύπτει έναν άλλο γουόρχολ που σε ξαφνιάζει.
είναι μαζεμένες όλες οι απόψεις του για τις εκφάνσεις της ζωής, για τη φήμη, το σεξ, το χρήμα, το φαγητό, κι άλλα πολλά. όλες τις πλευρές τις καθημερινότητάς του με σχόλια σύντομα, "συμπυκνωμένα" και ευφυή. η φιλοσοφία του από το a στο b και πάλι από την αρχή, ό,τι ακριβώς λέει και ο τίτλος του.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

το είχα διαβάσει στα αγγλικά κάποτε και αμυδρά θυμάμαι ότι ήταν τέλειο (σχεδόν όσο το Popism). θα το πάρω και στα ελληνικά. Πίσω από την επιφάνεια του Warhol νομίζω ότι κρύβεται ένας άνθρωπος με εκατό ταλέντα, δημιουργικός όσο δεν πάει, ένας πολυ-καλλιτέχνης.
[m.hulot καλές γιορτές! :) ]

Ανώνυμος είπε...

υπάρχει κι αυτό που κατά τη γνώμη μου έχει εξίσου, αν όχι μεγαλύτερο ενδιαφέρον, για τον γουόρχολ και τα σίξτις.

Ανώνυμος είπε...

maybe with yahoo messenger