Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2006

τρώγοντας χορτόσουπα


2,5 ευρώ η ρίζα η μαραθόριζα για τη χορτόσουπα [που ο μανάβης δεν ήξερε τι είναι, γιατί στα ελληνικά τη λένε φινόκιο], δεν ξέρω αν είναι λίγα ή πολλά, γιατί ποτέ δεν είχα αίσθηση του χρήματος, είμαι απ’ αυτούς που δεν ξέρουν πόσο κάνει ένα λίτρο γάλα ή ένα κιλό ψωμί. Συνήθως δίνω τα λεφτά και παίρνω ρέστα και στο σουπερμάρκετ θα πρέπει να είμαι το πιο εύκολο θύμα, ποτέ δεν έχω τσεκάρει τις τιμές, ούτε τι με χρεώνουν στο ταμείο. Για μία σακούλα λαχανικά 35 ευρώ μου φάνηκαν πολλά σήμερα, θα μου πεις κι εσύ τι τις ήθελες τις μαραθόριζες, αγόρασε πατάτες και κρεμμύδια. Η αλήθεια είναι ότι τέτοια αγόρασα. Και κάτι ψιλά για να νοστιμίσει η χορτόσουπα, γιατί πώς να τα φας τα βραστά λαχανικά σκέτα με νερό, ούτε κύβο ούτε κρεατικό, απαγορεύονται, καθότι οδεύεις ολοταχώς προς καρδιακή προσβολή. 240 η χοληστερίνη.
Κανόνισε κακομοίρη μου σε δέκα χρόνια να χρειάζεσαι μπαϊπάς [είναι και φίλος σου ο γιατρός, είναι φίλος αυτός;] και ξέρεις πόσο στοιχίζουν;
Ξέρω. Σχεδόν όσο ένα αυτοκίνητο. Έκανε ο πατέρας μου πριν από 5 χρόνια.
Σκάσε λοιπόν και πρόσεχε τι τρως, γιατί θα μείνουν τα παιδιά σου ορφανά.
Και ξεκίνα να μαζεύεις λεφτά για την εγχείρηση.
[Τα παιδιά μου; Ποια παιδιά μου;]

Αυτό είναι το 2 απ’ τον ομώνυμο δίσκο του Κωνσταντίνου Βήτα με τη μουσική της παράστασης.
Μόλις κυκλοφόρησε. Κι εδώ περισσότερα.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Χρόνια Πολλά και καλά - αχ να είχα τώρα λίγα χορταράκια και μαρίδες....

Ανώνυμος είπε...

maybe with yahoo messenger