Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2006

20 albums

Δεν είναι τα 20 καλύτερα, είναι τα 20 που μου άρεσαν, άκουσα περισσότερο και ξεχώρισα απ' τις κυκλοφορίες του 2006. Με τη σειρά:
Liars-Drum’s Not Dead [Mute]
48 λεπτά ρυθμικής παράνοιας με μονότονα, υπνωτικά ντραμς και το μουρμουριστό φαλτσέτο του Angus Andrews σε 12 συνθέσεις ηχογραφημένες στη Γερμανία, ασύγκριτα ανώτερες από ο,τιδήποτε έχουν ηχογραφήσει μέχρι τώρα. Οι tribal ρυθμοί και τα εκστατικά φωνητικά τους διαφοροποίησαν απ’ τα υπόλοιπα post-punk συγκροτήματα, ακόμα κι απ’ τον ήχο που τους έκανε αγαπημένους των εναλλακτικών media με τα δύο πρώτα άλμπουμ τους. Αυτό είναι το αριστούργημά τους, που ελάχιστοι εκτίμησαν όσο του άξιζε.
Metallic Falcons-Desert Doughnuts [Voodo-Eros]
Η συνεργασία της Bianca Cassidy με τον Matteh Baim, συνιδιοκτήτη της στην εταιρία Voodoo-Eros, είναι ένα γοητευτικό αμάλγαμα με όλα τα συστατικά που έκαναν τις Cocorosie ακαταμάχητες, χωρίς τα συστατικά που τις έκαναν αντιπαθείς, δηλαδή τις τσιρίδες. Lo-fi και σκοτεινό, με τραγούδια εύθραυστης ομορφιάς που θυμίζουν εκκλησιαστικούς ύμνους, γεμάτο εφιαλτικές εικόνες και άσχημα όνειρα. Συμμετέχουν ο Antony και η Jana Hunter.
Joanna Newsom-Ys [Drag City]
Μία φολκ όπερα δομημένη πάνω σε πέντε μακρόσυρτες συνθέσεις που αποκαλύπτουν απίστευτη ευαισθησία και το ταλέντο της Newsom, η οποία δικαιωματικά αναγνωρίζεται πια ως ιδιαίτερη δημιουργός. Ο τίτλος -που προφέρεται ίις- αναφέρεται στην μυθική υποθαλάσσια πολιτεία των γαλλικών θρύλων με ανάλογους ασαφείς στίχους, ενώ οι συμμετοχές των Van Dyke Parks [στην παραγωγή], Tim Boyle [στις ενορχηστρώσεις] και Bill Callaghan έχουν κάνει τον ήχο της πλούσιο και το έργο της σοκαριστικά ολοκληρωμένο. Ο Steve Albini ηχογράφησε την άρπα και τη φωνή, ο Jim O’ Rourke φρόντισε για τα mixes και το αποτέλεσμα θύμιζε τις δουλειές της Bjork.
Xela-The Dead Sea [Type]
Κλειστοφοβική ορχηστρική μουσική που αποκαλύπτει στιγμές απόλαυσης, αλλά και τρομακτικά στιγμιότυπα που θυμίζουν ηχητική συνοδεία από ταινία τρόμου. Ακριβώς όπως και το εξώφυλλο. Ακουστικά όργανα και ηλεκτρονικοί ήχοι μπλέκονται σε ένα αποτέλεσμα οδυνηρό, αλλά τόσο καθηλωτικό που είναι δύσκολο να αντισταθείς. Ο John Twells που κρύβεται πίσω από το όνομα Xela είναι ο ιδρυτής της Type.
Burial-Burial [Hyperdub]
Το dubstep ήταν το μουσικό ιδίωμα που το 2006 άρχισε να ξεφεύγει δειλά από το underground, κι αυτό ήταν το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ που παρουσιάστηκε στο είδος. Υπόκωφο μπάσο που δίνει ρυθμό, χαμηλές συχνότητες και dub σε αργές στροφές, σαματατζίδικα εφέ και σκοτεινές ατμόσφαιρες. Ακριβώς το αντίθετο απ’ την «παραληρηματική» δυστροφία της μουσικής των club της προηγούμενης δεκαετίας. Σποραδικά βασανιστικό, με τελικό αποτέλεσμα την κάθαρση. O μυστηριώδης τύπος από το Νότιο Λονδίνο που κρατάει κρυφή την ταυτότητά του ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη της χρονιάς και η αντιμετώπισή του από τα βρετανικά έντυπα θυμίζει αυτή που είχε ο Tricky με το ντεμπούτο του .
Junior Boys-This Is Goodbye [Domino]
Ένας θαυμάσιος ποπ δίσκος που αποτίει φόρο τιμής στην electro-pop των 80s και είδωλά τους, τους Depeche Mode, τους Scritti Politti, ακόμα και στους Kraftwerk χωρίς το αποτέλεσμα να ακούγεται ξεπερασμένο ή ρετρό. Ούτε περιττοί πειραματισμοί, ούτε τολμηρά εγχειρήματα δήθεν πρωτοπορίας. Το This Is Goodbye είναι ένας απολαυστικός δίσκος που ακούγεται απ’ την αρχή μέχρι το τέλος, πέρα από μόδες και αναβιώσεις.
Various Production-The World Is Gone [XL]
Πολυγραφότατοι, συνεχίζουν να βομβαρδίζουν με ποικιλόηχα singles –πάνω από 10 στη διάρκεια ενός χρόνου- τα οποία δεν δέχτηκαν να συμπεριλάβουν στο ντεμπούτο άλμπουμ τους. Εκτός απ’ το hater και sir. Μυστηριώδεις και αταξινόμητοι, με ήχο που φλερτάρει με ένα σωρό είδη του παρόντος, με εκπληκτική –ωστόσο- ομοιογένεια. Απ’ τα πιο ενδιαφέροντα αγγλικά σχήματα.
Belbury Poly-The Owl’s Map [Ghost Box]
Μουσική από άλλη διάσταση, από απροσδιόριστο χρόνο, που μοιάζει να έχει έρθει απ’ το μέλλον κι ας έχει στοιχεία από μεσαιωνική μουσική και είναι φτιαγμένη από ηλεκτρονικά όργανα. Ένας αριστουργηματικός δίσκος, που δεν μοιάζει με καμία άλλη κυκλοφορία της εποχής, «ένα αμήχανο μίγμα του αρχαίου και του μοντέρνου» όπως το χαρακτηρίζουν οι ίδιοι, δημιουργώντας έναν καινούργιο όρο για να τον κατατάξουν: «hauntology». Απ’ την εταιρία-ορισμό της υψηλής αισθητικής, την Ghost Box.
Johann Johannsson-Ibm 1401, a User’s Manual [4AD]
Ο δίσκος ωδή σε έναν νεκρό υπολογιστή –στον ξεπερασμένο ibm 1401 του 1964- είναι η καλύτερη δουλειά του Johannsson μέχρι τώρα, ένα μεγαλειώδες έργο χωρίς εξάρσεις, που αναπτύσσεται σε πέντε συμφωνικά μέρη, απέριττα, κινηματογραφικά, με έντονα λυρικά μέρη, άκαμπτα, σε «ευθεία» γραμμή, σαν ένδειξη καρδιογράφου στο μηδέν. Ταυτόχρονα και η πιο ενδιαφέρουσα κυκλοφορία της 4AD των τελευταίων χρόνων.
Root 70-Heaps Dub [Non Place]
10 κομμάτια με διάρκεια ακριβώς 5 λεπτά το καθένα, βασισμένα σε συνθέσεις των Flanger και Burnt Friedman & The Nu Dub Players, παρουσιασμένα απ’ το ιδιότυπο αυτό jazz κουαρτέτο, με στοιχεία ρέγγε, dub, ψηφιακούς θορύβους, γλυκές μελωδίες και latin-jazz ρυθμούς που όσο περνάνε τα λεπτά κορυφώνονται, σε ένα δίσκο μοντέρνας, απολαυστικής jazz.
Επίσης:
OM-Conference of The Birds
The Fiery Furnaces-Bitter Tea
Soso-Birthday Songs
Sinoia Caves-The Enchanter Persuaded
Matmos-The Rose Has Teeth In The Mouth Of a Beast
Richard Youngs-Summer Wanderer
Hot Chip-The Warning
Entrance-Prayer of Death
Annuals-Be He Me
Grails-Black Tar Prophecies vols 1, 2, 3

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

my EOYL

Joanna Newsom –Ys
Morrissey - Ringleader of the Tormentors
Beirut – Gulag Orkestar
Johann Johannsson – IBM 1401, a User´s Manual
Metallic Falcons – Desert Doughnuts
Various Production - The World Is Gone
Beach House – Beach House
Tom Waits – Orphans
Final Fantasy – He Poos Clouds
Band of Horses - Everything All the Time
Sunset Rubdown - Shut up i am dreaming
Kaada – Music For Moviebikers
Espers - II
M. Ward - Post-War
Annuals - Be He Me
The Thermals - The Body, The Blood, The Machine
Grizzly Bear - Yellow House
Sonic Youth - Rather Ripped
The Fiery Furnaces – Bitter Tea
Yeah Yeah Yeahs - Show Your Bones

*η αλήθεια είναι ότι δεν είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία στους Liars, αλλά τώρα που τους ξαναέδωσα έχεις δίκιο ότι είναι αριστουργηματικός δίσκος. αλλά επειδή συμφωνώ με την λογική κατάρτισης της λίστας με κριτήριο αυτά που άκουσα περισσότερο μέσα στη χρόνια δεν τους συμπεριλαμβάνω. καλη χρονια mate.

Ανώνυμος είπε...

καλή χρονιά! ακόμα καλύτερη...

Ανώνυμος είπε...

ωχ πολύ ψάξιμο με περιμένει.. κι έλεγα να χαλαρώσω λίγο ως την πρωτοχρονιά. τους burial πάντως τους κατέβασα τυχαία πριν καιρό και με μία ακρόαση ομολογώ δεν μου είπαν και πολλά. τώρα με τις κριτικές που παίρνουν υποθέτω θα τους ξανακούσω (τι κακό κι αυτό με τις κριτικές, άντε να μην επηρρεαστείς)

Ανώνυμος είπε...

δεν είναι ανάγκη να σου αρέσει σώνει και καλά ο burial. κατέβασε πρωτα καμιά εκπομπή απ' το barefiles και άκου αν δεν είσαι εξοικειωμένος με τον ήχο. θα καταλάβεις γιατί τον έχουν τόσο ψηλά στις λίστες.

Ανώνυμος είπε...

.

Ανώνυμος είπε...

molis akousa tou johann...sparaxtiko..