Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2006

fleshlight

Πάντα πίστευα πως αυτά είναι για αποτυχημένους ανήμπορους και άχρηστους στο κοινωνικό σύνολο υπάνθρωπους που φοράνε τα προφυλακτικά με ραβδώσεις ανάποδα όταν τραβάνε μαλακία και που δεν θα έχουν ποτέ την ευκαιρία να κανουν κανονικό σεξ. Γελάσαμε όλοι όταν μου το έκαναν δώρο, κάποιοι έβαζαν το δάχτυλό τους μέσα για να δουν πόσο μαλακό και ζεστό είναι, κάποιοι άλλοι χρησιμοποιούσαν τη δόνηση σαν μασάζ για να ξεκουράσουν το σβέρκο τους, ενώ ένας το έβαλε και στη μύτη του για να το μυρίσει. Fuckin’ freaks.
Τις πρώτες μέρες το άφησα επιμελώς σε εμφανές σημείο στο σαλόνι για να μην δημιουργήσω υποψίες, και μετά από λίγες μέρες το έβαλα σε ένα ντουλάπι της κουζίνας. Κάθε φορά που έφτιαχνα καφέ όμως, κάθε φορά που έψαχνα κανέλα για να βάλω στο ρυζόγαλο, το έβλεπα εκεί, να δεσπόζει ανάμεσα σε δύο σακουλάκια τσαγιού (teabags), να με κοιτάει στα μάτια και να μου ψιθυρίζει ‘πάρε με, πάρε με επιβήτορα’.
Ένα βράδυ που γύρισα μεθυσμένος σπίτι δεν άντεξα, λύγισα. Άνοιξα το ντουλάπι, το έπιασα βίαια, το φόρεσα και έκανα τρελό και άγριο σεξ μαζί του, σαν να ήταν πουτάνα που την πλήρωνεις με την ώρα. Και μετά από 3 λεπτά τελείωσα. Και εκεί ήταν που άρχισε η ταπείνωση.
Εκεί καθόμουν, μόνος, με τα παντελόνια κατεβασμένα και ένα πλαστικό (και αρκετά λερωμένο πλέον) αιδοίο να δονείται πάνω στο πουλί μου. Σηκώθηκα και προχώρησα μέχρι το μπάνιο προσεχτικά για να μην λερώσω την μοκέτα, να μην αφήσω σημάδια της κατάντιας μου. Μπήκα στο μπάνιο, κοίταχτηκα στον μεγάλο καθρέφτη απέναντί μου και εκεί συνειδητοποίησα πως από όλα τα γελοία πράγματα που έχω κάνει, από όλες τις φορές που έχω μεθύσει και έχω φερθεί σαν μαλάκας, από όλα τα τραγικά ψέμματα που έχω πει σε γυναίκες και από όλες τις απατηλές δικαιολογίες που έχω χρησιμοποιήσει σε φίλους,
ΑΥΤΗ,
ΑΥΤΗ είναι η πιο εξευτελιστική στιγμή της ζωής μου.
Με μια μελαγχολία στο πρόσωπό μου σηκώθηκα, το έβγαλα από πάνω μου και το πέταξα μέσα στην μπανιέρα. Άνοιξα την βρύση να το ξεπλύνει όσο σκουπιζόμουν, όταν άκουσα τα κλειδιά στην εξώπορτα.
FUCK FUCK ΦΘΨΚ ΦΘΘΘΘΘΘΨΚ!
Μπήκα γρήγορα να κάνω ένα μπάνιο παρακαλώντας ο συγκάτοικος να είναι κουρασμένος ή με κάποια κοπέλα και να πάει κατευθείαν στο δωμάτιό του. Δέκα λεπτά αργότερα μπήκα με το μπουρνούζι μου στο σαλόνι σαν κλέφτης και άφησα βιαστηκά το μισητό εξάρτημα στο ντουλάπι, πάνω σε κάτι σακουλάκια από τσάι. Άλλωστε κανείς από εμάς, ή σχεδόν κανείς, δεν πίνει τσάι.
Ένα μήνα αργότερα άνοιξα το ντουλάπι και μεταξύ σοβαρού και αστείου φώναξα σε όσους βρισκόντουσαν στο δωμάτιο πως θα την πετάξω αυτή τη μαλακία. Κανείς δεν είπε τίποτα, αλλά για ένα δευτερόλεπτο, για ένα μικρό ασήμαντο δευτερόλεπτο, θα ορκιζόμουν πως είδα απογοήτευση στα μάτια του συγκάτοικού μου. Την απογοήτευση που σε πιάνει όταν χάνεις έναν καλό και πιστό φίλο.
[κλεμμένο από εδώ]

Δεν υπάρχουν σχόλια: