Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2006

[common people]

Παρατηρούσα τα φρικιά έξω από το meanfiddler την Παρασκευή το βράδυ. Τύποι με μεταλλικά δόντια, λευκή μπογιά στο πρόσωπο, μαύρες μπέρτες και πλαστικά μαλλιά. Γυναίκες με τεράστιο στήθος στριμωγμένο σε vinyl κορσέδες, ντυμένες νοσοκόμες ή βαμπίρ ή απλά πουτάνες β' διαλογής. Με μια πρώτη ματιά θα έλεγες πως προτιμούν ανθρώπινο αίμα αντί για μπύρα και σεξ με νεκρούς αντί για ρομαντικό δείπνο δίπλα στη θάλασσα. Μια πιο προσεκτική ματιά όμως (στην αφίσα δίπλα στην είσοδο) και καταλαβαίνεις πως πρόκειται για halloween party και αυτοί απλά είναι κανονικοί άνθρωποι που ντύθηκαν έτσι. Το καταλάβαινες και μέσα στο club όπου καθόντουσαν με το ποτό στο χέρι, συζητούσαν, βαριόντουσαν, ειδικά εκείνη η ξανθιά ντυμένη νοσοκόμα με αίματα στην ποδιά της.
Σε αντίθεση με το ψεύτικο αίμα στο gothic party, το αίμα στην ελληνική μπουζουκερί elise ήταν κανονικό. Απρόσεχτοι τύποι με κουδουνάκια στο λαιμό έσπαγαν εκατοντάδες πιάτα για να εκδηλώσουν έτσι την αγάπη τους για το τραγούδι, μα πιο πολύ τον θαυμασμό τους για τον αοιδό και τις φωνητικές του ικανότητες. Κομμάτια από τα πιάτα πεταγόντουσαν προς κάθε κατεύθυνση και τα φτηνά κουστούμια των παρευρισκόμενων χρησίμευαν σαν άλλες μπέρτες για να προστατεύσουν τις γυναίκες και τους ξενέρωτους στα τραπέζια. Ένας από τους οποίους είχα την τιμή να είμαι και εγώ, καθώς το μοναδικό άτομο που γνώριζα εκεί μέσα καθόταν δέκα θέσεις πιο δεξιά και συνομιλούσε με ωραίες γυναίκες έχοντας ξεχάσει την ύπαρξή μου. Από την ανία ήρθε να με σώσει το κορίτσι του διπλανού τραπεζιού, το οποίο παραήταν φιλικό όταν απλα της πρόσφερα μια κόκα κόλα για αντάλλαγμα ένα...
[απ' το crackhitler, η συνέχεια εδώ...]

Δεν υπάρχουν σχόλια: