Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2006

παρατράγουδα


αυτοί οι δύο είναι οι πρωταγωνιστές στο air guitar nation. δύο αμερικανο-βλακόμουτρα που έγινε ολόκληρη ταινία για χάρη τους [όχι μόνο γι' αυτούς, υπήρχαν κι άλλα βλακόμουτρα απ' όλον τον κόσμο], η οποία μπορεί να είχε πλάκα, αλλά ας μου πει κάποιος σε τι διέφερε αυτό το ντοκιμαντέρ [υπάρχουν μερικές λέξεις που προσδίνουν κύρος, documentary, άρα κάτι σοβαρό] από τα παρατράγουδα και το τσίρκο της πάνια. η αποθέωση της βλακείας. θα μου πεις, αυτές οι μανίες και τα κολλήματα [πχ hobby] κάνουν τη ζωή υποφερτή, ναι, αλλά δεν τα κάνουν και ντοκιμαντέρ τα hobby του καθενός να τα περιφέρουν στα φεστιβάλ.
προτιμάω το trash της πάνια.
έφυγα πριν τελειώσει, ας μου πει κάποιος ποιος νίκησε!
εδώ είναι ένα απόσπασμα απ' την ταινία κι εδώ το blog τους. βοήθειά μας.
τo the lost με νύσταξε, αλλά το μακελειό στο τέλος [όπως και η σοκαριστική αρχή] ήταν τόσο σπλάτερ που σε τάραζε. για ένα θρίλερ θα πρέπει να είναι καλό αυτό. για μένα που δεν μου αρέσουν τα αίματα ήταν φρίκη.
απ' το κακό στο χειρότερο χθες το βράδυ.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

air guitar sucks
let's start the air drum NOW!

Ανώνυμος είπε...

air guitar sucks
let's start the air drum NOW!