Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2006

μήλο


τον είχα δει live πριν από οχτώ χρόνια, support στον money mark, σε μια βραδιά αξέχαστη, όχι γιατί με είχε εντυπωσιάσει το live του [ήταν απλά συμπαθητικός και το into the sun δεν ήταν καθόλου κακό], αλλά επειδή την ώρα που τέλειωσε η συναυλία και ετοιμαζόμασταν να φύγουμε, ήρθε από κάπου πίσω ένα γυάλινο μπουκάλι -στιφογυριστό- κατευθείαν στο κεφάλι της ε.! ευτυχώς το κεφάλι της άντεξε, έτσι πήγαμε δίπλα να το γιορτάσουμε στον carl cox. αυτό που θυμάμαι από εκείνη τη βραδιά είναι τέσσερις ώρες ξέφρενου χορού, καθόλου money mark και ακόμα λιγότερο sean lennon, λασπωμένους τύπους που επέστρεφαν απ' το reading [όπου είχαν όλα πλημμυρίσει και είχαν βουτηχτεί σε λάσπες και σκατά] και το πρωί να σερνόμαστε κυριολεκτικά στη σταση του λεωφορείου...
ο sean lennon είναι γιος της γιόκο όνο και έχει μάλλον καλύτερα γονίδια απ' του julian [ο οποίος εξαφανίστηκε, όταν σου φτάνουν τα λεφτά του πατέρα σου για να ζήσεις, μάλλον το ένα top-10 single κάποτε σου αρκεί, άλλωστε έχεις κάτι να διηγείσαι στα εγγόνια σου], είναι και το γιαπωνέζικο στη μέση, γιατί το νέο άλμπουμ του είναι αξιοπρεπέστατο, με τραγουδάκια που θυμίζουν του πατέρα του [ακόμα και η φωνή]. δηλαδή μια χαρά άλμπουμ. έχει τίτλο friendly fire και το tomorrow ειναι απ' τα πιο όμορφα τραγουδάκια χωρισμού που άκουσα τελευταία
υπόσχομαι να σταματήσω να σε αγαπάω αύριο, σήμερα είναι η τελευταία μέρα στην αγκαλιά μου, υπόσχομαι να σταματήσω να σε ονειρεύομαι, να μην περιμένω τηλεφωνημά σου κλπ κλπ. tomorrow

Δεν υπάρχουν σχόλια: