Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2006

stay out all night

Με το πρώτο εξαιρετικό άλμπουμ τους Programmed To Love οι Bent είχαν γίνει ένα από τα πιο ελπιδοφόρα ποπ ονόματα της Αγγλικής σκηνής, η οποία τότε κυλιόταν νωχελικά στους καναπέδες ξεφυλλίζοντας το Wallpaper, ξανα-ανακαλύπτοντας το βερμούτ, τα καρό σχέδια και τους κύκλους. Η συνέχεια ήταν μάλλον απογοητευτική, οι Nail Tolliday και Simon Mills έφτιαξαν ένα άλμπουμ που το μοίραζαν μόνο on line, συμπαθητικό, μετά τίποτα της προκoπής, οι επίσημες κυκλοφορίες τους ήταν η μία χειρότερη από την άλλη, με αποκορύφωμα το προηγούμενο άλμπουμ τους, το οποίο θέλουν κι οι ίδιοι πια να ξεχάσουν. Τους Bent τους είχα ξεγράψει μετά από εκείνη την πολύ κακή εμφάνισή τους στο Club 22, δεν κατάφερα να τους ξανακούσω με την ίδια συμπάθεια, είναι σκληρό, αλλά υπήρξαν πολλοί που έκαναν παρόμοια μουσική και τους ξεπέρασαν, επίσης, συνειδητοποιώ τι μεγάλο κακό μπορεί να κάνει μια κακή εμφάνιση, εκείνη τη βραδιά είχα την εντύπωση ότι παρακολουθώ το απόλυτο τίποτα. Χθες το βράδυ που άκουσα το νέο άλμπουμ τους –κι ενώ θα πρέπει να έχουν ήδη εμφανιστεί ζωντανά στη Χαλκιδική- χάρηκα πολύ που αναγεννήθηκαν απ’ τις στάχτες τους [δημιουργικά τουλάχιστον] και επιτέλους έβγαλαν ένα δίσκο που είναι πραγματικά πολύ καλός. Δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει ο τίτλος του, «αναχαιτίζω», intercept! [με το θαυμαστικό] αλλά τα κατάφεραν να επανέλθουν, αισιόδοξοι, με τραγούδια φωτεινά, στην καλύτερη φάση της καριέρας τους. 11 νέα κομμάτια και τουλάχιστον 8 πιθανά singles. Κυκλοφορεί στο τέλος Σεπτεμβρίου, η σελίδα τους στο MySpace είναι εδώ.
Οι άνθρωποι...που φοβούνται το σκοτάδι...στέλνουν τα παιδιά τους για ύπνο...και μένουν έξω όλη τη νύχτα...νυσταγμένοι...

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

thanx για τη σούπερ μουσική- γενικά!

Τους Bent τους είχα ακούσει στο Λυκαβηττό, μαζί με stereo mc's και orbital, αρκετά χρονάκια πριν κι έχω καλή ανάμνηση. Μετά κάπου τους έχασα αν και το programmed to love είναι ένα σιντάκι που ακούω ευχάριστα και σήμερα. Περιμένω το καινούριο τους.. thanx again :)

Ανώνυμος είπε...

τότε που ήταν συμπαθητικοί τους είχα χάσει, ανέβαινα την ώρα που τελείωναν, ας όψεται η κίνηση...

Ανώνυμος είπε...

Πολύ ωραίες μουσικές προτάσεις γενικά..! Συγχαρητήρια...αλλά...όχι, δεν μπορώ να συμφωνήσω...το ariels είναι το πλέον όμορφο album που έχω ακόυσει...αλλά βέβαια...το καινούριο τους είναι σίγουρα πιο ώριμο και ολοκληρωμένο...τέλος πάντων, γούστα είναι αυτά και απόψεις και όσο σκέφτομαι τις φρικαλέες εικόνες της κασσάνδρας, σκέφτομαι ότι όλα αυτά ειναι μικρά...