Δευτέρα 21 Αυγούστου 2006

σάμερ γουόντερερ

Απ’ όλους τους δίσκους του Richard Youngs το Sapphie έχει ξεχωριστή θέση στη δισκοθήκη μου, είναι απ’ τους 5-6 δίσκους που θα χαρακτηρίζουν για μένα τη δεκαετία που διανύουμε [κι ας κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το '98]. Κι από τους λίγους που θα διάλεγα αν μια μέρα έπρεπε να ξεφορτωθώ τη συλλογή μου. By the way, μου έφαγε κάποιο έντομο τα εξώφυλλα από ένα σωρό hip hop βινύλια που μάζευα μανιωδώς για χρόνια, μιλάμε για καταστροφή, και ήταν σαν να μην είχε συμβεί, τα πέταξα στα σκουπίδια μαζί με τους δίσκους και δεν τρέχει και μία, ούτε τσέκαρα τι έχασα, τα πέταξα όπως ήταν κολλημένα, πάνω από 100. Είχε δημιουργηθεί ολόκληρη αποικία με στοές, αυγά και προνύμφες μεταξύ των χάρτινων εξωφύλλων και το πλαστικό είχε καταστραφεί! Αν μου είχε συμβεί παλιότερα θα είχα τρελαθεί, τώρα που τίποτα δεν είναι σπάνιο και τη μετράς διαφορετικά την αξία, λες δε γαμιέται, έτσι κι αλλιώς είχα χρόνια να τα ακούσω, μερικά δεν θα τα ξανάκουγα ποτέ. Ό,τι μου λείψει, οι φίλοι μου να είναι καλά. Και το slsk. Η αλήθεια είναι ότι μου λείπουν ελάχιστα κατά καιρούς, και σ’ αυτά ξαναγυρνάω, όλα τα άλλα είναι άχρηστα. Ήξεραν τι έκαναν οι τερμίτες. Ούτε τους Boo Yaa Tribe αγάπησα, ούτε τους True Mathematics [To Done By The Forces Of Nature γλίτωσε, το ίδιο και το 3 Feet High And Rising].
Δεν υπάρχουν σπάνια άλμπουμ, single, κομμάτια πια, αν σε ενδιαφέρει απλά να ακούσεις τη μουσική και όχι να ικανοποιείς τις φετιχιστικές σου ανάγκες [που έτσι αλλιώς απ’ την ώρα που το βινύλιο μπήκε στο περιθώριο δεν τις ικανοποιείς] λίγο σε νοιάζει αν θα το έχεις με εξώφυλλο ή αυθεντικό. Απλά μουσική. Μουσική που συνήθως δεν προλαβαίνεις να αγαπήσεις.
Πίσω στο θέμα, το οποίο ήταν ο Richard Youngs. Μετά από μήνες αναζήτησης βρήκα επιτέλους το αριστουργηματικό Summer Wanderer, το οποίο είχε μοιράσει μόνο σε φίλους του πέρσι, καμιά εικοσαριά αντίτυπα το πολύ, και μόνο από περιγραφές μπορούσες να ξέρεις για τι πρόκειται. Είναι η καλύτερη δουλειά του μετά το Sapphie, πολύ ιδιαίτερο και προσωπικό, αφού χρησιμοποιεί μόνο τη φωνή του για να διηγηθεί τρεις [θρηνητικές] ιστορίες μεγάλης διάρκειας, στο ίδιο κλίμα με του Sapphie, αλλά ακόμα πιο δραματικό.
Το κυκλοφορεί κανονικά απ’ την εταιρία του, τη No Fans και είναι απ’ τους δίσκους που μπορούν να σε ταράξουν. Καλό είναι αυτό. Παρόλη τη μελαγχολία του, μου έφτιαξε την εβδομάδα.
soon it will be fire [απ' το sapphie]
summer's edge
[απ' το summer wanderer]

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

vre thirio, vrikes to summer's edge! evge~proskyno!