Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2006

λεωφόρος άρτσερ, νούμερο 111

Το σπίτι των Tenenbaums. Στο Hamilton Heights του Χάρλεμ, ένα σπίτι φορτωμένο με τόσες λεπτομέρειες που είναι αδύνατο να προσέξεις, ακόμα κι αν έχεις δει την ταινία πάνω από δέκα φορές [απόψε ήταν η ενδέκατη, νομίζω]. Απ' τα ποντίκια δαλματίας που κυκλοφορούν ελεύθερα στα δωμάτια των τεσσάρων ορόφων, τα πρόχειρα σκίτσα του Eric Anderson [αδελφού του σκηνοθέτη Wes Anderson] που υπάρχουν σαν πίνακες διάσπαρτα σε όλο το σπίτι, τις ασήμαντες λεπτομέρειες στο δωμάτιο κάθε παιδιού της οικογένειας που φωτίζουν το χαρακτήρα του, στη σκάλα, στην ντουλάπα που καταφεύγουν πατέρας και γιος για να μαλώσουν με την ησυχία τους. Νομίζω ότι το The Royal Tenenbaums είναι η αγαπημένη μου αμερικάνικη ταινία αυτής της δεκαετίας, με διαφορά μάλιστα, μία από τις ελάχιστες που αντέχω να ξαναδώ ολόκληρη και κάθε φορά κερδίζει πόντους στην εκτίμησή μου. Δεν μπορώ να εξηγήσω σε κάποιον που δεν του αρέσει το σινεμά του Anderson τι είναι αυτό που με τρελαίνει στις ταινίες του, ειδικά στο Tenenbaums, είναι από τις περιπτώσεις που ή τις λατρεύεις, ή τις βαριέσαι -για να μην πω τις απεχθάνεσαι, έχω φίλους που το είδαμε μαζί και με χαρακτήρησαν παλαβό. [Ευχαριστώ πολύ, κάτι μας είπες...]
Βουτηγμένη σε μια αβάσταχτη μελαγχολία απ' την αρχή μέχρι το τέλος και ταυτόχρονα με κάποιες στιγμές ξεκαρδιστικές, με τα πιο άθλια ταξί που έχουν εμφανιστεί ποτέ σε ταινία [τα gypsy cabs], έναν γέρο μπάτλερ που ονομάζεται Παγόδα και έχει μαχαιρώσει δυο φορές τον άσωτο αφέντη του [και αμέσως μετά τον κουβάλησε στο νοσοκομείο για να του σώσει τη ζωή!], με κάποιες σκηνές ανθολογίας σαν τη συγκλονιστική συνάντηση της Μάργκοτ και του Ρίτσι με μουσική συνοδεία το These Days της Nico, την απόπειρα αυτοκτονίας του Ρίτσι υπό των ήχων του [προφητικού] needle in the hay του αυτόχειρα Elliott Smith και την ομολογία του ότι είναι ερωτευμένος με την [υιοθετημένη] αδελφή του, την τελική συμφιλίωση του πατέρα με τον Chas. Δεν είναι εύκολος ο κόσμος του Wes Anderson. Και δεν φτάνει μια φορά για να τον εκτιμήσεις. Την πρώτη φορά που είδα το The Royal Tenenbaums είχα κοιμηθεί στο σινεμά. Αυτή τη στιγμή είναι μία από τις ταινίες της ζωής μου. Απόψε που την είχε στο star ήταν αδύνατο να μην την ξαναδώ...

21 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ξεχνάς τα gags που με έκαναν να αναρωτιέμαι αν πραγματικά η ταινία είναι αμερικάνικη!
Εκείνο π.χ. όταν ο απροσάρμοστος νεαρός κατεβάζει τα μαύρα γυαλιά πάνω στα μυωπικά του όταν ακούει να λέγεται δίπλα του κάτι "ακατάλληλο"..

Ανώνυμος είπε...

a

Ανώνυμος είπε...

Βαριόμουν και δεν πήγα Μαλακάσα για DM. Γύρω στις 9.45 είχα αρχίσει να το μετανιώνω. Ανοίγω την tv, ελαφρώς τσαντισμένος. Κάνω zapping. 15' λεπτά μετά πέφτω πάνω στους Tenenbaums και χαμογελάω :-)

Ανώνυμος είπε...

Το Tenenbaums είναι πολύ ανθρώπινη ταινία!
Κ γω μπορώ να την δω άπειρες φορές και να μην τη βαρεθώ!

drude > Θα σε στεναχωρήσω αλλά ωραίοι οι DM!! Αξίζανε ακόμη και αν απτον κόσμο δεν έβλεπες τίποτα στη σκηνή, ακόμη κ αν περιμέναμε 2 ώρες για να φύγουμε από την κίνηση, δεν κουνιότανε αυτοκίνητο για 45 λεπτά και βάλε...

Ανώνυμος είπε...

η σκηνή που μου έχει μείνει με το νεαρό είναι στο νοσοκομείο μετά την απόπειρα αυτοκτονίας του richie. φτάνει η margot συντετριμένη και τον ρωτάει "πού είναι;" κι αυτός της απαντάει ατάραχος: "who?"
είναι ένα σωρό. το χαστούκι της ethel στον royal όταν της ανακοινώνει ότι του απομένουν έξι εβδομάδες ζωής, αυτή ταράζεται και βάζει τα κλάματα, ο royal της λέει "δεν πεθαίνω", αφού τρώει το χαστούκι της ξαναλέει "πεθαίνω" για να ακουστεί η τρομερή ερώτηση 'are you dying or not?'.
το πέταγμα του γερακιού πάνω απ' τις στέγες του Μανχάταν [το οποίο αφήνει ο richie ελεύθερο και επιστρέφει με άσπρα φτερά], το πρώτο φιλί του henry sherman και της ethel -αφού έχει χαθεί ξαφνικά απ' το πλάνο πέφτοντας σε μια τρύπα των ανασκαφών...

ολόκληρε, ωραίο φωνήεν.

drude κι εγώ όπως διαπίστωσες, τη βαρέθηκα τη μαλακάσα. και σήμερα το μετάνιωσα που δεν πήγα...

Ανώνυμος είπε...

Α) Δεν είναι δυνατόν να βλέπεις ξανά τους «Τένενμπαουμ» στην τηλεόραση, full frame και με γαμοδιαφημίσεις!
Β) Δεν είναι δυνατόν να βαρεθήκατε να πάτε στη Μαλακάσα!!!

Ανώνυμος είπε...

[ευχαριστώ πολύ, κάτι μας είπες!] :)

Ανώνυμος είπε...

Επίσης, θα πρότεινα να το κρατήσετε μυστικό. Μην πείτε πως βαριόσασταν. Πείτε πως σας έτυχε ατύχημα φίλου ή συγγενή και τρέχατε στα νοσοκομεία. Ότι ήσασταν στο εξωτερικό. Ότι πέσατε θύματα alien abduction! Αλλά όχι ότι ΒΑΡΕΘΗΚΑΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΥΣ DEPECHE MODE LIVE!!! (Γύρω στους 25.000 θεατές ξέρουν γιατί...)

Ανώνυμος είπε...

ποιος είπε ότι βαρέθηκε να δει τους depeche mode? βαρέθηκα να πάω στη μαλακάσα, ξέρεις από πού έπρεπε να έρθω; [αυτό είναι μυστικό]

Ανώνυμος είπε...

lol!
κ μόλις αναρωτιόμουνα πόσο κόσμο μάζεψε!

Ανώνυμος είπε...

απολογούμαστε κύριε Τουρίστα, αλλά δεν το μετάνιωσα.

Αλλά ναι, βαριόμουν να τραβηχτώ στην Μαλακάσα, όχι να δω τους DM (τους έχω δει άλλες δύο φορές, αλλά αυτό δεν λέει κάτι, συμφωνώ).

Blame τη ζέστη και την δουλειά για την σαπίλα μου. Χρειάζομαι διακοπές asap (3 days left) :-)

Ανώνυμος είπε...

rushmore (i prwti tou)
...dr Zizou (i televtaia tou)
Eva

Ανώνυμος είπε...

η πρώτη του ήταν το bottle rocket, αλλά κι εγώ με το rushmore τον έμαθα...

Ανώνυμος είπε...

το bottle rocket έχει κυκλοφορίσει στα dvdαδικα; κ τι ελληνικό τίτλο έχει μήπως ξέρει κανείς;

Ανώνυμος είπε...

vague tourist, help.
[υπάρχει σίγουρα, τον τίτλο δεν τον ξέρω, νομίζω ότι είναι αμετάφραστος]

Ανώνυμος είπε...

kolk, "Κλέφτες Κατά Λάθος". Κυκλοφορία της ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ.

Ανώνυμος είπε...

thnx, guys να'στε καλά!! γιατί το έψαχνα καιρό!!

Ανώνυμος είπε...

σε κάποια φάση πρι κανα χρόνο απογέματα μακεδονίαTV έπαιζε μία σειρά του αντερσον, παίζαν και καναδυο απ τους γνωστούς του ηθοποιούς, λεπτομέρειες δε ξέρω, 2-3 επεισόδια είδα

Ανώνυμος είπε...

Για να μη δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, μάλλον εννοείς κάποια μετάδοση του φιλμ σε... επεισόδια (!!!). Συνηθισμένη τακτική του καναλιού στο πρόσφατο παρελθόν...

Ανώνυμος είπε...

!!!!!

Ανώνυμος είπε...

thanks, μάλλον θα ταν αυτό το bottle rocket που αγνοούσα πετσοκομμένο