Σάββατο, 15 Ιουλίου 2006

μελό

Οι Φλώροι. Έτσι λεγόταν ένα από τα πρώτα doo wop συγκροτήματα της δεκαετίας του 40. Σπουδαίο συγκρότημα, άντε να κάνεις καριέρα σήμερα με τέτοιο όνομα, τότε φαίνεται ήταν πιο αγνά τα πράγματα. Φράσεις όπως το pussy willow έκαναν τα μάγουλα να κοκκινίζουν και τα πουλιά έδιναν το όνομά τους σε συγκροτήματα: The Orioles, The Ravens, The Swallows, Larks, Cardinals, Bluejays, Flamingoes, Crows, Wrens, θα πρέπει να υπήρχαν και Sparrows, δε γίνεται. Σήμερα η pussy murderer γράφει ανενόχλητη ερωτικές ιστορίες και κανείς δεν σοκάρεται, στο myspace σου στέλνουν πρόσκληση να ξεβρακωθείς, λαβαίνεις πρόστυχα βίντεο [κυρίως από λυσσάρες αμερικάνες] ενώ τραγουδάκια σαν των Orioles σοκάρουν περισσότερο επειδή ακούγονται αφελή και soft, ακόμη περισσότερο κι απ’ το lick my pussy της Kelis [που κανέναν δεν σόκαρε και γι’ αυτό οι Mary and the Boy έβαλαν τη χορεύτρια να χαϊδεύεται, αλλά πάλι τζίφος]. Romanticism is the new pornography, ή κάπως έτσι… Το it’s too soon ήταν επαναστατικός δίσκος το '48 που κυκλοφόρησε, είχε την ίδια επίδραση στο μαύρο κοινό με εκείνη που είχε το rock around the clock στο λευκό. Μπορεί σήμερα να είναι δύσκολο να διακρίνεις την αξία του μέσα σε όλα αυτόν τον ηλεκτρικό θόρυβο, τις κιθάρες, το ρυθμό, «στις μέρες του ραπ και του τέκνο» όπως γράφει ο Bob Hyde στο [ανεκτίμητο] βιβλιαράκι που συνοδεύει το box με τις 101 doo wop επιτυχίες που είχε κυκλοφορήσει πριν 13 χρόνια η Rhino, αλλά οφείλεις να σεβαστείς τουλάχιστον τη γνώμη του James Brown, ο οποίος το τοποθετεί στη λίστα με τα τραγούδια της ζωής του. Αυτός που ακούγεται είναι ο Sonny Til, κάτι σαν pop είδωλο στη μαύρη κοινότητα της εποχής, έκανε –λέει- τις νεαρές κυρίες του Χάρλεμ να ουρλιάζουν με τις «blow harmony» μπαλάντες του, ούρλιαζαν γενικά οι νεαρές κυρίες της εποχής και μέχρι τα μέσα των seventies, μετά stop. [Μέχρι που εμφανίστηκε ο Sakis φυσικά, αλλά αυτό είναι από επόμενο επεισόδιο]. Οι Orioles απ’ τη Βαλτιμόρη είχαν μια σύντομη καριέρα εφτά χρόνων στην Jubilee, μετά διαλύθηκαν. Ο Til πέθανε το 81, λίγο πριν η Ελλάδα ζήσει μέρες αλλαγής.
Η πιο μεγάλη επιτυχία τους ήταν το 1953 με το Crying in the Chapel, τη διασκευή τους στο κάντρι και γουέστερν τραγούδι, ενώ το it’s too soon to know το διασκεύασαν ένα σωρό καλλιτέχνες [όλοι μαύροι] τα επόμενα χρόνια και ΟΛΟΙ γνώρισαν μεγαλύτεροι επιτυχία απ’ το πρωτότυπο…
Does she love me? It's too soon to know
Can I believe her when she tells me so?
Is she foolin'? Is it all a game?
Am I the fire or just another flame?
A one-sided love would break my heart
She may be just acting and playing a part
If she don't love me let her tell me so
I can't hold her if she wants to go
Though I'll cry when she's gone
I won't die, I'll live on
If it's so, it's too soon, way too soon to know
[the orioles-it's too soon to know]

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

m.hulot μου με έχεις συγκινήσει.
love

Ανώνυμος είπε...

μάικο, μου επιτρέπεις να το δώσω το blog σου;

Ανώνυμος είπε...

όχι! [σόρι]

Ανώνυμος είπε...

Πως και τους θυμήθηκες ; Και νόμιζα οτι έιμαι ο μοναδικός που έχω cds των The Orioles (The Jubillee Recordings, Bear Family 1993) :))

Κατάφερες να τους ξεσκονίσω και να τους ξανακουσω ...

Ανώνυμος είπε...

διάβαζα μια συνέντευξη του james brown που μιλούσε για τον sonny til...