Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2006

γράμμα από το λίβανο.

έρημος καθεδρικός.
"-είμαι η έρημος, εσύ ποια είσαι;
-τη φοβάμαι την έρημο...
-είσαι η έρημη φίλη μου;
-είμαι..."
Απ' το εξαιρετικό blog του Ιούδα...
"Φίλες και Φίλοι του Θεάτρου, της Μουσικής... Σας στέλνουμε αυτό το μήνυμα από τον πολιτιστικό χώρο Tournesol (Ηλιοτρόπιο), χώρο εργασίας του συνδέσμου SHAMS (Νεολαία – Θέατρο – Κινηματόγραφος), στη Βηρυτό, που βρίσκεται στην διασταύρωση Ταγιουνέ, εκεί όπου συναντώνται η πόλη και τα νότια προάστια
Είμαστε ζωντανοί
Εργαζόμαστε: το θέατρο μας είναι ανοιχτό και ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων (κυρίως νέοι βεβαίως) συρρέει παρά τους σποραδικούς βομβαρδισμούς των οποίων ο στόχος είναι ακριβώς να απομονώσουν τις γειτονιές και να εμποδίσουν την επικοινωνία. Εκφραζόμαστε, συζητάμε, ανταλλάσσουμε πληροφορίες, δημιουργούμε ένα μικρής εμβέλειας δίκτυο συντονισμού μεταξύ των κοινωνικών οργανώσεων και τις ομάδες προσφύγων από τον νότο ή των προαστίων (κατ’ εξοχή στόχοι των Ισραηλινών βομβαρδισμών).
Λυπούμαστε για την αξιοθρήνητη επίσημη στάση των Δυτικών χωρών και των ΜΜΕ τους (γνωρίζοντας βεβαίως ότι δεν αντιπροσωπεύουν όλους τους πολίτες) και έχουμε ανάγκη από εκδηλώσεις ανθρώπινης αλληλεγγύης που δεν περνάνε στην TF1 ή στη “Monde”.
Μεταξύ μας υπάρχουν Λιβανέζοι όλων των πεποιθήσεων και όλων των δογμάτων (διανοούμενοι, καλλιτέχνες, κοινωνικοί λειτουργοί, φοιτητές,...χριστιανοί, μουσουλμάνοι, δρούζοι, κομμουνιστές, σοσιαλιστές, πιστοί, άθεοι, αγνωστικοί...)
Χωρίς να υιοθετούμε τις πολεμοχαρείς ιδεολογικές θέσεις της χεζμπολλάχ, χωρίς να αποδεχόμαστε τις ανεύθυνες απαντήσεις των αράβων πωλητών πετρελαίου και των Λιβανέζων εκατομμυριούχων, διεκδικούμε το δικαίωμα να καταγγείλουμε τα ατιμώρητα εγκλήματα του θεοκρατικού κράτους του Ισραήλ κατά των παιδιών, των οικογενειών, των αστικών γειτονιών, των χωριών του νότου, όπως και την ασυγχώρητη συνενοχή της Ευρώπης στην γενοκτονία των Παλαιστινίων και την δολοφονία των πόλεων του Λιβάνου.
Είμαστε βαθύτατα σε ειρήνη και ελεύθεροι
Χαιρόμαστε τη ζωή χωρίς κράνη και αλεξίσφαιρα γιλέκα
Δεν χρειαζόμαστε άρματα για να μετακινηθούμε
Δεν χρειαζόμαστε τα διεθνή ΜΜΕ για να σκεπτόμαστε
Η αξιοπρέπεια μας δεν υπαγορεύεται ούτε από την Δαμασκό, ούτε από τη Τεχεράνη, ούτε από το Τελ Αβίβ, ούτε από την Ουάσινγκτον ούτε από το Παρίσι ούτε από τον ΟΗΕ,
Είναι ριζωμένη στην ανθρωπότητα που χλευάζεται και τσακίζεται από όλες τις Βερμαχτ του «πολιτισμένου» κόσμου, αποκλεισμένη από τα «ανθρώπινα δικαιώματα» που κρατιούνται με ζήλο για αυτούς που τα προκηρύσσουν.
Εμείς είμαστε καλά. Eσείς;
Roger Assaf, Issam Bou Khaled, Kamal Chayya, Rawya El Chab, Zeina Saab De Melero, Said Serhan, Fadi el Far, Tarek Atoui…"
[η μετάφραση είναι του Χρήστου Καρρά. από τα γαλλικά].
[πρωτοδημοσιεύτηκε στο blog της krotkaya στις 17/7 και αναδημοσιεύτηκε από τον alzap]

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

για όσους ενδιαφέρονται

αυτό το κείμενο και ακόμη περισσότερα υπάρχουν "ανεβασμένα" στα μηνυματα του ποστ
"Το θέατρο του πολέμου" στo http://www.alekos.blogspot.com/

m.hulot thanx for the link

Ανώνυμος είπε...

Ευχαριστώ!