Παρασκευή, 5 Μαΐου 2006

ruth o'connor fisher

Ruth Fisher was born in Pasadena in 1946 and died at Good Samaritan Hospital of Glendale on Wednesday. She graduated from Pasadena High School in 1963 and stayed home to raise three children before opening the Four Paws Pet Retreat in Topanga Canyon twenty years ago. She is survived by her loving companion George Sibley, her sister Sarah O'Connor, her son David Fisher of Los Angeles and her daughter Claire Fisher of New York City. Ruth will also be missed by her four cherished grandchildren - Maya Fisher, Willa Chenowith, and Anthony and Durrell Charles-Fisher. Viewing will be held on Saturday, March 15th at 2 p.m. at Fisher & Sons Funeral Home at 2302 W. 25th Street in Los Angeles. Private burial to follow.
Ίσως ο πιο συγκλονιστικός ρόλος σε αμερικάνικο σίριαλ ever: η Frances Conroy στο τελευταίο επεισόδιο του Six Feet Under [το οποίο έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Allan Ball] είναι τόσο σπαρακτική που με πλάνταξε, ειδικά το φινάλε [κυριολεκτικά το τέλος όλων των ηρώων, ένα ταξίδι στο μέλλον που τρέχει παράλληλα με το αυτοκίνητο της Clair] είναι απ' αυτά που σε αφήνουν άφωνο. Δεν διάλεξε τυχαία τον τίτλο για το τραγούδι που συνοδεύει τις τελευταίες -αξέχαστες- εικόνες ο σκηνοθέτης. Sia : Breathe Me...

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

EEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!!
όχι σπόιλερς!!!!!
τωρά περιμένω να έρθει στα χέρια μου ο 5ος κύκλος, μην μου το χαλάς!!!
:-)

Ανώνυμος είπε...

δεν έγραψα τίποτα, επίτηδες να μην σου το χαλάσω...η mama πεθαίνει το 20025, όταν το δεις θα καταλάβεις...

Ανώνυμος είπε...

Από τις καλύτερες σειρές που μέσα από ένα απλό σενάριο χτίζουν και γκρεμίζουν όλη τη δομή της κοινωνίας. Από την αρχή καθηλώθηκα σε αυτή τη διάχυτη νεορομαντική σφαλιάρα προς τα ταμπού...

Ανώνυμος είπε...

Έχεις απόλυτο δίκιο για την O'Connor! Εξαιρετική και στους πέντε κύκλους.
Συμφωνώ επίσης και για το τέλος!!
Ότι καλύτερο έχω δει σε κλείσιμο σειράς μη σου πω και ταινίας (το παρακάνω μάλλον).
Μακάρι να έβγαιναν τέτοιες σειρές πιο συχνά.
Η μόνη που ίσως με καθήλωσε το ίδιο ήταν το Angels in America, είδα και τις 6 ώρες σερί χωρίς να καταλάβω πότε πέρασαν.