Σάββατο, 29 Απριλίου 2006

ροζ νάρκισσος

Ψάχνοντας να βρω ποιος είναι αυτός ο James Bidwood που του αφιερώνουν το καλύτερο τραγούδι οι Matmos στο νέο άλμπουμ τους, το Semen Song for James Bidwood -ένα μελοδραματικό κομμάτι με το πιάνο να κυριαρχεί και τον Antony Hegarty να βγάζει σπαρακτικούς λαρυγγισμούς πάνω απ' τον [ενισχυμένο] ήχο που δημιουργεί το σπέρμα [!] του Drew Daniel στάζοντας σε ένα κομμάτι χαρτί- ανακάλυψα το Pink Narcissus. Μια ομοερωτική περιθωριακή ταινία των 70s [που αν δεν ξέρεις τι βλέπεις είσαι βέβαιος ότι την έχουν γυρίσει οι Pierre + Gilles] αποτυπωμένη σε φιλμ των 8 mm, με έντονα χρώματα και εικόνες-παραισθήσεις, δημιουργημένη από λήψεις του Bidwood στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη. 7 χρόνων στιγμιότυπα -απ' το 1963-1970- που κυκλοφόρησαν μονταρισμένα το 1971 χωρίς την έγκριση του σκηνοθέτη [και φωτογράφου-πρότυπο για τους Pierre + Gilles, οι οποίοι τον αντέγραψαν εντελώς!]. Είναι οι ερωτικές φαντασιώσεις ενός νεαρού gay άντρα [Bobby Kendal] που πλάθει με τη φαντασία του ρόλους, στα διαλείμματα απ' τις επισκέψεις των πελατών του. Εικόνες επιτηδευμένης κακογουστιάς, χρώματα που νομίζεις ότι στάζουν, ανύπαρκτο σενάριο, πέρα από τα όρια του kitch. Οι φήμες ήθελαν τον Andy Warhol να το μοντάρει και να υπογράφει σαν Anonymous μετά την ολοκλήρωσή του [επειδή του είχαν σπάσει τα νεύρα], άλλες φήμες έλεγαν ότι ο ίδιος ο Bidwood αρνήθηκε να το υπογράψει αφού είδε το editing που του έκαναν οι παραγωγοί. Το 1999 κυκλοφόρησε από την Taschen ένα βιβλίο για το έργο του φωτογράφου Bidwood και το θέμα ξεκαθαρίστηκε. Κυκλοφορεί σε DVD περιοχής 1.

Δεν υπάρχουν σχόλια: