Πέμπτη, 27 Απριλίου 2006

έι τζι εφ


"Μου αρέσει η μουσική όταν με ενθαρρύνει και με παρηγορεί", δηλώνει η agf, κατά κόσμον Andye Greie, "με παρηγορούν ακόμα και hip hip δίσκοι από ανθρώπους που μιλάνε για όπλα και 'σκύλες', ο πρώιμος Tupac -δεν συμμερίζομαι το σοβινισμό του και τη βία του, τη μισώ τη βία, αλλά αισθάνομαι τη δύναμή του, το θυμό του, τα σέβομαι. Είναι παρηγορητικά επειδή είναι τόσο ειλικρινή". Η agf γεννήθηκε το 1969 στο Ανατολικό Βερολίνο. Ο τρόπος που μεγάλωσε τη σημάδεψε, ακόμα και σήμερα είναι φανερός στο έργο της, "i grew up in a place called Halle Neustadt, λέει, a utopian socialist show-off cybercity. The flats were all the same, to make everyone equal -you know the idea of communism, give everybody the same and everyone will be happy. And it turned out to be a fucked up ghetto. We didn't have street names, just numbers. After the Wall came down they gave all these ghetto streets beautiful names, bird names, horses. Η λογοκρισία δεν επέτρεπε στους ανατολικογερμανούς να ασχοληθούν με την εναλλακτική μουσική, ελάχιστα πράγματα έφταναν στα αυτιά τους, κάτι σαν το φασισμό του ελληνικού ραδιοφώνου, λίστες, airplay, Δρούτσα, Γερμανού, Heaven και Άννα Βίσση. "Most stuff was censored, so i didn't have many records and i didn't know anything about them. I remember it as a really strong moment in my life, sitting in my parents' living room listening to Yoko Ono doing this moaning and stuff, just sweating because it was so incredible". Μιλάει για το νέο project της, πώς το συνέλαβε με τον εραστή της Vladislav Delay, περνώντας δυο μήνες στα δάση της Φινλανδίας, οι δυο τους, διαβάζοντας, ψαρεύοντας, περπατώντας, χωρίς ηλεκτρικό και τρεχούμενο νερό, δίπλα σε μια λίμνη. Δεν ακούγαμε ούτε καν μουσική, λέει. Στη φωτογραφία φαίνεται έγκυος, κρατάει την κοιλιά της. Μιλάει για την ησυχία, "ήταν τόσο ήσυχα, ο θόρυβος είναι παντού και κάνει τους ανθρώπους υστερικούς. It was the first record i made with my lover, and we didn't want to put personal content into it. That's why we had this idea of reflecting -on nature, on silence, news, borders, suicide bombers, but not love, or relationships". Σε ένα τραγούδι αυτοσχεδιάζει, παρλάρει ένα σαρωτικό μονόλογο με τις σκέψεις μιας θηλυκής κομάντο αυτοκτονίας, μιας βομβίστριας, Explode Baby είναι ο τίτλος του. Δηλώνει ότι δεν την ενδιαφέρουν μόνο οι nerds, παρόλο που η ίδια είναι τέτοια, i want a bigger audience than a nerd audience. I have nothing against nerds, i am a nerd myself, but why limit it? Μου αρέσει η agf, μου αρέσει γιατί μου θυμίζει την bjork. "I don't have the intention to be a native english speaker, i don't want to be indistinguishable from english people. I'm german and always will be, and i appreciate these fine differences of angle that you come from when you enter a new language. It creates my own poetry. I like mistakes and incomplete moments, I enjoy their oddness". Ετοιμάζει νέο, δεύτερο άλμπουμ σαν Τhe Dolls με τον Craig Armstrong, νέο άλμπουμ με τους Laub μετά από 5 χρόνια [ένα cyber-blues άλμπουμ] και αυτές τις μέρες κυκλοφορεί το Nature Never Produces The Same Beat Twice, σαν AGF+Zavoloka, σε συνεργασία με τον Ουκρανό laptopper. 50 κομμάτια "σαν το φύλλωμα ενός δέντρου", techno like trees, το χαρακτηρίζει η ίδια...
[Το περσινό άλμπουμ της σαν Lappetites, το κουαρτέτο που έφτιαξε με τις Kaffe Matthews, Ryoko Kuwajima και τη γαλλίδα Eliane Radigue δεν κατάφερα ποτέ να το ακούσω μέχρι το τέλος, παρόλη την καλή διάθεση και το ενδιαφέρον του concept, μια όπερα για τους πατεράδες τους με τίτλο Before The Libretto].

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

είχε παίξει κάποια στιγμή στο bios ή είναι ιδέα μου? είχα πάει και δεν μου έκανε καθόλου εντύπωση γι'αυτό δεν το θυμάμαι? ή μήπως τα έχω χάσει?

χμμμμμ...

Ανώνυμος είπε...

καθόλου δεν αποκλείεται, τώρα που το λες νομίζω ότι είχε έρθει

Ανώνυμος είπε...

eixe paixei me ton delay