Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2006

sunbomber

όταν κυκλοφόρησαν το self destruction πριν από μερικούς μήνες το διαφήμιζαν σαν τον "house" δίσκο τους, ένα άλμπουμ που περισσότερο είχε σχέση με το χάος, παρά με το house, γεμάτο υπόκωφους ήχους, με τα beats να εκλείπουν παντελώς, τόσο επίπεδο και μινιμαλιστικό, που δεν μπορούσες ούτε να το χαρακτηρίσεις, ούτε να το προτείνεις σε κάποιον με σώας τας φρένας. οι excepter όμως, τους με σώας τας φρένας ούτε να τους χέσουν. "ακούγονται σαν βρέφη που μουρμουρίζουν ασυναρτησίες ρυθμικά, ενώ ο ροκ σταρ μπαμπάς τους κόβει βόλτες με τη μηχανή του γκαζόν", διαβάζω για το άλμπουμ τους. δεν περιγράφει ακριβώς τον ήχο τους, αλλά είναι στο πνεύμα των excepter. [very newyorikan. αυτούς, αξίζει να τους φέρει κάποιος για live]. στο νέο ep τους sunbomber ακούγονται σα να έβαλαν electro κομμάτια στη μηχανή του κιμά και να φτιάχνουν ηχητικά κολάζ για σχιζοφρενείς, με ρυθμό όμως, δεν μοιάζουν με τίποτα απ' όσα έχουν ηχογραφήσει μέχρι τώρα. τα φωνητικά του john fell ryan είναι πιο κακόφωνα από ποτέ, μουρμουριστά και χαμηλόφωνα, οι συνθετητές κοντεύουν να διαλυθούν, συναρπαστικό noisemaking που κάνει όσους παρελαύνουν απ' τα εξώφυλλα του nme να ακούγονται σαν σκατούλες. [well, most of them]...

Δεν υπάρχουν σχόλια: