Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2005

sanctuary

O Alexander Hacke μετράει 25 χρόνια καριέρας σαν κιθαρίστας και, πιο πρόσφατα, σαν μπασίστας στους Einstűrzende Neubauten. To προσωπικό του άλμπουμ που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό είναι αποτέλεσμα πολύχρονης μελέτης, με τεχνικές διαφορετικές απ’ αυτές που συνήθιζε με τους Neubauten.
To Sanctuary δημιουργήθηκε σε φορητό στούντιο, καθ’ οδόν, με συμμετοχές φίλων σε διάφορα μέρη του κόσμου και είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά.
«Ο τίτλος Sanctuary [άσυλο, καταφύγιο] έχει ποικίλες έννοιες για μένα, λέει ο ίδιος, όταν πρωτοξεκίνησα δεν ήξερα που θα οδηγούσε, ούτε καν πού πήγαινα ο ίδιος, βρήκα ένα σπίτι για τη δημιουργικότητά μου. Επίσης, το υλικό δεν είναι από ένα συγκεκριμένο μέρος, αλλά το ίδιο ένα διαφορετικό μέρος. Όλες αυτές οι διαφορετικές επιδράσεις δημιουργούν ένα νέο μέρος, ουσιαστικό». [ελπίζω να ξέρει τι λέει...].
Η συμμετοχή των μουσικών στο άλμπουμ είναι εντυπωσιακή, κατ’ αρχήν στο 13λεπτο ομώνυμο κομμάτι συνεργάζονται οι μουσικοί που εμφανίζονταν στο Purgatory, το πειραματικό club που λειτουργούσε ο ίδιος στο Βερολίνο με τον συνεργάτη του και καλλιτέχνη Danielle De Piciotto [Danielle? Ελπίζω να μην κάνω λάθος το φύλο]. Οι υπόλοιπες συμμετοχές περιλαμβάνουν τον David Yow απ’ τους Jesus Lizard [στο Crow Point της Ινδιάνα], τον Jim Thirlwell-ή Foetus- στη Νέα Υόρκη, Sugarpie Jones στο Λος Άντζελες, την ιταλίδα ντίβα Gianna Nannini στην Ευρώπη. Το Sanctuary ξεκίνησε στη Νέα Υόρκη σαν ένα session με κρουστά με τους Michael Evans, Lurry Mullins και Larry Seven, o καναδός βιρτουόζος του τάμπλα Gordon W πρόσθεσε επιπλέον ρυθμό και ο Nils Wohlrabe των Leather Nun έβαλε τις feedback κιθάρες. Στη συνέχεια η Nannini πρόσθεσε τα φωνητικά, ενώ το αποτέλεσμα ολοκληρώθηκε με το τελικό άγγιγμα του Thirlwell.
To Sanctuary είναι ένας ροκ δίσκος που φλερτάρει ακόμα και με το heavy metal σε κάποια σημεία του, σκληρός, ρυθμικός, πειραματικός, συναρπαστικός. Εντυπωσιακός δίσκος. Ειδικά τα τελευταία λεπτά του, που κλείνει με ήχο από aborigines της Αυστραλίας με το didgeridoo να κυριαρχεί και να θυμίζει το ομώνυμο κομμάτι του aphex twin. Για να μην πω τις περιπλανήσεις του Walkabout….

1 σχόλιο:

Antigone είπε...

EINAI MALLON 8YLHKO TO Danielle