Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2005

the man who ate the man


To ντουέτο των Magnetophone εμφανίστηκε στο τέλος της δεκαετίας του 90 με μια σειρά από singles σε εταιρίες όπως τις earthworm και static caravan, πριν καταλήξουν στην 4AD. O Matt Saunders κι ο John Hanson απ' το Birmingham έγιναν το δεύτερο ηλεκτρονικό γκρουπ μετά τους gus gus που υπόγραψε στη θρυλική εταιρία και το μεγαλύτερο απόκτημά της τα τελευταία χρόνια. Το πρώτο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε το 2000 με τίτλο i guess sometimes i need to be reminded of how much you love me, ακολούθησε ένα ep και μετά σιωπή. Μέχρι πριν από λίγο καιρό. Κι ήταν έκπληξη η επιστροφή τους, όχι μόνο επειδή επέστρεψαν δυναμικοί και σε μεγάλες φόρμες. Περισσότερο εκπλήσσει η στροφή τους σε πιο κιθαριστικό ήχο, αφήνοντας πίσω τους τις αμιγώς ηλεκτρονικές μέρες τους. Το the man who ate the man είναι ένας εξαιρετικός δίσκος. Κι είναι ο καλύτερος δίσκος που έχει κυκλοφορήσει η 4ΑD την τελευταία δεκαετία. Τουλάχιστον. Στο ίδιο κλίμα με το Filigree & Shadow των These Mortal Coil ή το Home is in Your Head των His Name Is Alive, το άλμπουμ των Magnetophone περιέχει μερικές εντυπωσιακές συνεργασίες όπως τις Kim και Kelley Deal των Breeders, μέλη των Fence Collective και των φολκ P.G.Six, που του χαρίζουν αυτή την ηχητική ποικιλία που δεν είχε κανένα άλλο άλμπουμ της εταιρίας πρόσφατα. Απ' το funky kel's vintage thought μέχρι τις fuzzy κιθάρες του the only witching you'll be doing [που θυμίζουν πρώιμους jesus and mary chain], το μελαγχολικό αιθέριο [α λα primal scream και spacemen 3] a sad haha και το folky let's start something smooth το ντουέτο μεγαλουργεί, δίνοντας απλόχερα μοναδικές στιγμές μοντέρνου ροκ, μακριά απ' το mainstream. Ίσως το πιο αξιόλογο ντουέτο που διαθέτει η Αγγλία σήμερα. Μετά τους Broadcast. Κι η πιο ευχάριστη έκπληξη λίγο πριν τελειώσει η χρονιά. Πέρσι ήταν το dead cities των Μ83. [Ναι, είναι τόσο καλοί].

1 σχόλιο:

theodore είπε...

O john mark mou esteile simera auto to link....

http://www.4ad.com/features/magnetophone/lostinedit/

enjoy