Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2005

who hurt you?

Το άλμπουμ των drog_A_tek κυκλοφορεί στις 31 του μήνα κι εκτός Ελλάδας. Χάρηκα πολύ όταν το έμαθα. Γιατί του αξίζει καλύτερη τύχη, θερμότερη υποδοχή, να φτάσει σε περισσότερο κόσμο. Επιτέλους.
Το who hurt you? είναι απ' αυτά τα άλμπουμ που δεν σ' αφήνουν σε ησυχία, που χρειάζεται δεκάδες ακροάσεις για να σου αποκαλυφθεί, που αργείς να αποκρυπτογραφήσεις. Όπως όλα τα σημαντικά δημιουργήματα. Απαιτεί χρόνο για σου επιτρέψει να εισχωρήσεις στον κόσμο του, να συνειδητοποιήσεις γιατί είναι ένα σπουδαίο άλμπουμ.
Για αρκετό καιρό κάθε φορά που το άκουγα ήταν σαν πρώτη. Κι ακόμα -μετά από τρεις μήνες αδιάκοπων ακροάσεων- ανακαλύπτω ότι κάτι μου ξέφυγε.
Αβάντ-γκάρντ; Σύγχρονη jazz; Ένα μελωδικό θρίλερ όπως το χαρακτηρίζουν οι ίδιοι; Τι σημασία έχει;
Δεν είναι μόνο οι αυτοσχεδιασμοί που «πατούν» σε jazz μουσικές φόρμες, ούτε η ποικιλία των οργάνων [ακορντεόν, τρομπέτα, μπάσο, κιθάρα, μελόντικα, πλήκτρα], οι παραμορφωμένες απόκοσμες φωνές οι περίεργες λούπες, αυτός ο αμυδρός dub απόηχος -ο οποίος διατηρείται σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ- που το κάνουν να ξεχωρίζει. Ούτε η διάχυτη μελαγχολία σε όλα τα κομμάτια που δημιουργεί συναισθηματική φόρτιση [και κάποιες στιγμές αισθάνεσαι να ποτίζει κάθε σου κύτταρο, σχεδόν βασανιστικά]. Δεν είναι οι ηχογραφήσεις σε ζωντανό χρόνο που το κάνουν ακόμα πιο σημαντικό, μοναδικό [κυριολεκτικά όμως], η πειραματική διάθεση, οι νέες μουσικές φόρμες που δεν θυμίζουν σχεδόν τίποτα, ο ήχος που καταλήγει να γίνει κατά δικός τους.
Είναι όλα τα παραπάνω μαζί, κι άλλα πολλά που δεν χρειάζεται να τα εκφράσεις, απλά αφήνεσαι στη γοητεία του who hurt you? κι αισθάνεσαι να σε τσαλακώνει. Και κάποια στιγμή -ξαφνικά- συνειδητοποιείς ότι σε έχει σημαδέψει.
Δεν μπορώ να θυμηθώ άλλον ελληνικό δίσκο που να έχω ακούσει τόσο τα τελευταία χρόνια και να μου αρέσει πραγματικά [πραγματικά όμως], ο τελευταίος ήταν κάποιος των Στέρεο Νόβα…
Δεν ξέρω τι είδους άτομα είναι τα 9 [ή 6;] μέλη που αποτελούν την κολεκτίβα, σε τι χώρους κινούνται, τι είδους χάρη τους φωτίζει για να δημιουργήσουν κάτι εντελώς παγκόσμιο, πρωτότυπο και αυθεντικό, μακριά απ’ τη σαβούρα, που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κάνουν την βαρετή ελληνική μουσική σκηνή ν’ αποκτάει ενδιαφέρον… Αναρωτιέσαι μόνο γιατί να είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.
Οι drog_A_tek σχηματίστηκαν το καλοκαίρι του 2001. Χαρακτηρίζουν τους εαυτούς τους «μια μουσική κολεκτίβα που επικοινωνεί μέσω αυτοσχεδιασμού, χρησιμοποιώντας όργανα αναλογικά και ψηφιακά, κλασσικά και πειραματικά, αυτοσχέδια ή του εμπορίου ηχογραφώντας σε πραγματικό χρόνο. Το καθαρά τυχαίο είναι μία από τις τεχνικές των drog_A_tek που χρησιμοποιείται για να αποφευχθεί και η παραμικρή επίδραση του παρελθόντος στο μέλλον». Το who hurt you? είναι το πρώτο άλμπουμ τους. Κι ένας απ’ τους καλύτερους δίσκους που κυκλοφόρησαν φέτος, κι όχι μόνο στα στενά πλαίσια μιας κατηγορίας. Αν τοποθετήσεις δίπλα του το νέο δίσκο των boards of canada, το campfire headstate δεν πιανει μία...
Μετά από τόσες ακροάσεις δεν ξέρω αν μπορώ να διαλέξω κάποιο κομμάτι, ίσως να ξεχώριζα το βαθιά μελαγχολικό bluezone με την τρομπέτα να μου θυμίζει κάποια ηχητικά στιγμιότυπα απ’ το soundtrack της Ευδοκίας [την Προσευχή, τους Τίτλους της αρχής], τις εξαιρετικές εύθραυστες μελωδίες του no love no masterpiece με τον υπέροχο τίτλο, το θαυμάσιο if με το ακορντεόν να δημιουργεί ατμόσφαιρα «ανατολικού μπλοκ» πάνω σε ρυθμικό dub υπόστρωμα, τις μεγαλειώδεις ηλεκτρονικές στιγμές του biomolecular opera που είναι και προσωπική αδυναμία μου…11 κομμάτια που περικλείουν μερικές απ’ τις ομορφότερες στιγμές της σημερινής electronica.
Είναι κρίμα τέτοιοι δίσκοι να κυκλοφορούν μόνο σε 500 αντίτυπα [τι σημαίνει αυτό το «περιορισμένη»!;] και να περνούν απαρατήρητοι.
Μην το επιτρέψετε…

Εκτός από τρία δυσεύρετα single και ep σε βινίλιο, τον Ιούνιο κυκλοφόρησαν κι ένα ζωντανά ηχογραφημένο cd [τριών ιντσών] στην tilt records, το live at b station με τρία κομμάτια [που στην ουσία είναι ένας τεράστιος αυτοσχεδιασμός] και πιο σκοτεινό ήχο, σε μια πολύ συμπαθητική, χειροποίητη, μικροσκοπική συσκευασία...

6 σχόλια:

CD είπε...

den tous exw akousei akomi alla diabasa arketa gi aftous kai oloi lene kala logia..

m.hulot είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
m.hulot είπε...

πρεπει να ακούσεις! δεν ξέρω πόσο εύκολα θα πετύχεις το άλμπουμ τους, αλλά μπορώ να σου πω πού θα το βρεις, αν σε ενδιαφέρει...

sensualmonk είπε...

oute egw tous exw akousei akoma (xm...) alla' anarwtiemai giati anarwtiesai giati einai h e3airesh kai oxi o kanonas... htan kanonas pote o xatzidakis? h platwnos (gia na mhn 3exniomaste)? oi stereo noba?... enjoy the exceptions, baby!

m.hulot είπε...

θέλω να ξυπνήσω ένα πρωί και όλα γύρω μου να είναι εξαιρέσεις, γίνεται; [so for once in my life let me get what i want, lord knows it would be the first time...]. είναι μάλλον απ' τη νύστα, σε λίγο θα έχω συνέλθει.

sensualmonk είπε...

it would be tairrribly boring, dahling! (αλλά καιρός να γράψεις και για τον θείο -as in "divine", not "uncle" (though i wish! ;-))- morrissey, δεν νομίζεις; ειδικά μετά την υπέροχη ωδή στον πρίγκηπα (εγώ;! κόλλημα με τον ασλάνογλου;! jamais!) - που μ'έβαλε να κατεβάσω τα cd του (τότε αγόραζα ακόμη ;-))

[δε θα το πιστέψεις, αλλά το blogspot θέλει να γράψω από κάτω: yerrmnmy!!! το ξέρω, it was MY fucking idea! LOL] (μπα! τελικά "με είδε" που το κορόιδευα, και τα άλλαξε αιφνιδίως! i kid u NOT!)