Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2005

urbs

Ο Paul Nawrata που υπογράφει το «Toujours Le Méme Film» σαν Urbs δεν είναι γάλλος. Ηχογραφεί στην G-Stone και ο δίσκος του είναι μάλλον μια παραφωνία ανάμεσα στις υπόλοιπες 22 κυκλοφορίες της εταιρίας, downtempo, γλυκερός, lounge[y], με αέρα Παρισινό. Κι ας ηχογραφήθηκε στη Βιέννη. Το άλμπουμ του έχει αυτόν τον ήχο που ονομάζεται «κινηματογραφικός» [κι ας πούμε ότι μπορείς να τον προσδιορίσεις], απ’ την αρχή μέχρι το τέλος, είναι ομοιόμορφο, χωρίς εξάρσεις, ορχηστρικό. Ο Urbs παίζει με το hip hop, το funk των seventies, χρησιμοποιεί φυσικά όργανα, ειδικά το φλάουτο που του δίνει έναν τόνο ρομαντικό, έχει μια χαρά δραματικές στιγμές και τη σωστή δόση μυστηριώδους ατμόσφαιρας -που κάνουν το toujours le meme τουλάχιστον ενδιαφέρον.
Συμπαθητικός δίσκος, θυμίζει λίγο air, snooze, blue states, τους πρώιμους bent [τώρα είναι για σφαλιάρες], όλα αυτά τα ατμοσφαιρικά που κάποια στιγμή είχαν καταντήσει όπως τώρα το neo-folk.
Περιέχει και το requiem for a love affair, ένα υπέροχο κομμάτι που ακούγεται σα να ξέμεινε απ' το virgin suicides [so air...]. Μόνο αυτός ο τίτλος και το εξώφυλλο αρκούν για να τους αναζητήσει κανείς.
Ωραίος δίσκος. Κατεβάστε τον.

3 σχόλια:

vague tourist είπε...

Άμα το λέτε εσείς, ας κάνουμε καμιά επίσκεψη στα files σας... ;-)

m.hulot είπε...

ξέρεις που θα βρεις το mail μου, στείλε μου μια διεύθυνση και θα επιληφθώ, διότι ΕΚΕΙ δεν ταιριάζουν οι ώρες μας. [είσαι και τουρίστας...]

vague tourist είπε...

Φαντάσου που μπορείς να βρεις και το δικό μου.

Duh!