Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2005

tom's happiness

Tom’s report
I live with my mum and my little sister, Janie. My dad lives in California with his new wife and some of her relatives. Janie and I always get up at 7 o’ clock and have breakfast with Mum. Mum is a mechanic, and she works in my Unkle Barney’s service station. Dad never works.
Aunt Lizzie is a secretary, and she works in an office. She usually has dinner with us in our flat. Aunt Lizzie hasn’t got many friends and she hasn’t got a husband. She always rests on the sofa after dinner because she gets tired easily. She often watches television.
Αντιγράφω το παραπάνω κείμενο από βιβλίο αγγλικών της πρώτης κανονικής, που απευθύνεται σε ελληνόπουλα τρυφερής ηλικίας [εννέα ετών] και εσκεμμένα προσπαθεί να διαστρεβλώσει την εικόνα της συμπαγούς, παραδοσιακής [αγίας] ελληνικής οικογένειας, παρουσιάζοντάς την σαν περιστατικό απ’ το Happiness του Solondz. O μπαμπάς τεμπέλης που το έχει σκάσει και ζει στην Καλιφόρνια με τη νέα του σύζυγο και το σόι της [σίγουρα σε τροχόσπιτο], η μαμά δουλεύει στο συνεργείο του αδερφού της [γκαράζ τύπισσα] και πασαλείβεται με λάδια, η θεία Λίζι είναι μια γραμματέας αγάμητη, ακοινώνητη και ανεπρόκοπη, που μεταφέρει τις αρίδες της από καναπέ σε καναπέ και αποβλακώνεται στην τηλεόραση. Τις νύχτες μπορεί να κάνει τηλεφωνικό σεξ ή να σχεδιάζει να κόψει φέτες το γείτονα. Άσε που το πιθανότερο είναι να χαπακώνεται κιόλας ή να πλακώνεται στα χασίσια, γιατί πώς αλλιώς εξηγείται αυτή η μόνιμη κούραση κι η αδιαφορία της για τα πάντα;
Πιο ρεαλιστική περιγραφή δεν θα μπορούσε να γίνει, μπορεί να μην περιγράφει επακριβώς την ελληνική οικογένεια [οσονούπω και επακριβώς], αν όμως ο θείος Μπάρνει ήταν γκέι και η μαμά τα έφτιαχνε με μια φορτηγατζού που πήγε να της αλλάξει τα λάδια, το σενάριο θα ήταν πιο ρεαλιστικό και η Ευτυχία θα ήταν ολοκληρωμένη. Και το κείμενο θα άξιζε να μπει και στο αναγνωστικό της τρίτης δημοτικού [το ελληνόφωνο].
Reality bites…
Μπορεί να είναι σατιρική η διάθεσή μου, αλλά δεν είχα σκοπό να σαρκάσω το κείμενο. Το αντιγράφω μόνο και μόνο γιατί με εντυπωσίασε. Είναι το πιο αληθινό κείμενο που θα μπορούσες να διαβάσεις σε ένα σημερινό παιδί, θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στη συγγραφέα και να γράψω και το όνομά της, αλλά δεν υπάρχει λόγος να μπλέξει ή να τρέχει κανείς [που θεωρεί ότι ζει σε έναν κόσμο ορθόδοξα ουτοπικό] το βιβλίο…

2 σχόλια:

sensualmonk είπε...

όταν ο ελληνοπρεπέστατος "αθανάσιος" γίνεται "τάαμ", μύρια κακά έπονται... mum sounds great - μήπως θα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμά της και η θεία, μπας και ξεκολλήσει απ' την καταθλιψάρα; (προφανώς, η οικογένεια είναι ανασφάλιστη, και πού λεφτά για λίθιο, not to mention prozac...)

m.hulot είπε...

[taam diakos?].