Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2005

meanwhile, in another dimension


Ο κήπος

Αυτός ο άνθρωπος είναι για ετούτον τον άνθρωπο.

Όπως το ποντισμένο άγαλμα για το νερό,
ο αέρας για το απλωμένο ρούχο

Τα σώματά τους είναι χώμα και νερό
του ίδιου κήπου.

Έτσι σε γύρεψα κι έτσι σ’ αγάπησα:

σαν τον αέρα που έσκισε το ρούχο,
σαν πέτρα φαγωμένη απ’ το νερό.

Πάντως ο κόσμος παραμένει.

Άκαρπος όμως κάθε πρωί
βρίσκει το χώμα νοτισμένο.

Ο κήπος περιμένει.

[Παναγιώτης Ιωαννίδης]------ελπίζω να επιτρεπόταν…