Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2005

in a trance

Δεν ξέρω τι είναι πιο ακραίο, να φτιάχνεις ήχους συνθλίβοντας τη φάτσα σου σε ένα σπασμένο τζάμι, ή να κεντάς στο χέρι σου τη λέξη ART; Το project της Ευαγγελίας Βασδέκη το είχα βρει το ίδιο εξωφρενικό πριν μερικούς μήνες, μαζοχιστικό, έραβε στα πόδια της κουδουνάκια και κεντούσε λέξεις στον καρπό της, χωρίς αναισθητικές ενέσεις, σπρέι ή παυσίπονα... Το trance του καλλιτέχνη ήταν το μοναδικό αναισθητικό, όπως και στον performer που σφάζεται χωρίς να το πάρει είδηση, όταν τελειώνει το show αρχίζουν τα πονέματα.
Νομίζω ότι είναι και τα μόνα art projects που με έχουν εντυπωσιάσει τελευταία, δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα άλλο τόσο έντονα από όσα έχω δει.

2 σχόλια:

Les Yeux Sans Visage είπε...

woah...

Art Attack είπε...

ενα ενα τα ανεβαινω τα ποστ.Μια απο τα ιδια και δω.Η αποψη μου ειναι η ιδια οπωςτην εγραψα στο παρακατω ποστ.Μονο που αυτη ειναι πιο εγκυρη οταν τυχαινει να ξερεις και την "καλλιτεχνιδα".Ασε μας ρε βαγγελιτσα ..απ εξω ποζα (και με τι τιμημα ε) και απο μεσα σουλτανα στον οντα!χε!