Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2005

the blood of the beasts

Σπάνια βλέπω τα extras στα dvd, σήμερα το πρωί όμως, ξαναβλέποντας κάποιες σκηνές απ’ το αριστούργημα του George Franju [eyes without a face] ανακάλυψα ότι στο dvd υπήρχε κι αυτό το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ που είχε φτιάξει ο σκηνοθέτης το 1949 για τα σφαγεία του Παρισιού, το Le Sang des Betes [the blood of beasts]. Επίσης ένα αριστούργημα. Με εκπληκτικά πλάνα του πρωινού ομιχλώδους Παρισιού [και θαυμάσια ασπρόμαυρη φωτογραφία] που μπαίνουν σφήνα ανάμεσα στις σκληρές, ανυπόφορες σκηνές των σφαγείων. Ζωντανά πλάσματα που μπροστά στα μάτια σου μετατρέπονται σε κομμάτια κρέατος, τόνοι αίματος [ευτυχώς που η ταινία δεν είναι έγχρωμη] και άνθρωποι που αφαιρούν ζωές απαθέστατα και τεμαχίζουν κουφάρια με ευκολία που σε αρρωσταίνει. Αποστροφή. Κάνεις ώρες να συνέλθεις. Η φίλη που μοιράστηκε την εμπειρία μαζί μου μιλάει για ποίηση της βίας και μεγαλοπρέπεια της λεπτομέρειας [ποια μεγαλοπρέπεια;].
Σταματάω εδώ γιατί είναι υποκριτικό να εκφράζεις αισθήματα συμπόνιας όταν το μεσημεριανό σου είναι μπιφτέκι ή μπριζόλες. Σήμερα είναι Κυριακή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: