Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2005

biomass

To Miledrops μου θύμισε το Martes του Murcof. Μπορεί να μην υπάρχει ο απόηχος της κλασικής μουσικής που έδινε μυστικιστικές διαστάσεις στο άλμπουμ του Corona, υπάρχουν όμως τα μελαγχολικά ηχοτοπία που δημιουργούν οι μελωδίες -που εμφανίζονται και χάνονται- μέσα από dub ρυθμούς και πνιγμένα beat. Μινιμαλιστικό, σχεδόν στεγνό και «απογυμνωμένο» από περιττά στολίδια, χωρίς εξάρσεις, με ένα σταθερό τέμπο που εξελίσσεται ελάχιστα, αλλά με παρεμβολές φουτουριστικής jazz [στα Tobral, Vasosterone σαμπλάρoνται αποσπάσματα απ' το "Ασανσέρ για Δολοφόνους" του Miles Davis] και επαναλαμβανόμενων, μονότονων ρυθμικών διαλειμμάτων, θα μπορούσε να είναι το soundtrack για κάποιο κινηματογραφικό αριστούργημα του μέλλοντος. [Εκτός κι αν τολμούσε κάποιος σύγχρονος δημιουργός να ντύσει τις εικόνες του με τους ιδιαίτερους, χαρακτηριστικούς ήχους του…].
Οι τίτλοι στην πλειοψηφία των κομματιών θυμίζουν ονομασίες φαρμάκων [ίσως και να είναι]: localyn, otopax, tobrax, otosan, tobradex, lacorten, debrox, 12 συνολικά, με τα initial header, M.A.C.O.S. και birthday να συμπληρώνουν το παζλ, χωρίς παρενέργειες, με την υπερβολική δόση επιβεβλημένη…

Δεν υπάρχουν σχόλια: