Σάββατο, 13 Αυγούστου 2005

what am i doing here?


Όταν ξεκίνησα να φτιάχνω αυτό το blog είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου τα εξής:
1. Να το κρατήσω μυστικό [θα ήταν ο τόπος που θα επικοινωνούσα με την παιδική μου φίλη στη Μινεάπολη αφού δεν μπορώ να πάω συχνά, ούτε αυτή μπορεί να έρχεται συχνά. Για την ακρίβεια δεν έχω πάει ποτέ, κι αυτή είναι εδώ για δεύτερη φορά σε ένα χρόνο. Δυο φορές σε ένα χρόνο όσο να’ ναι είναι καλύτερα από ποτέ].
Όπως φαίνεται δεν τα κατάφερα να το κρατήσω μυστικό, γιατί τώρα που η φίλη μου είναι εδώ, εξακολουθώ να έχω επισκέψεις. Όλοι οι φίλοι μου είναι σε διακοπές και κανείς δεν είναι τόσο ψώνιο ώστε να τρέχει σε internet café. [Εκτός από μένα]. Απορώ ποιος μπαίνει…
2. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη γράφω κλισέ. Τώρα που το ξαναβλέπω, ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟ.
3. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην γράφω σαχλαμάρες. Τα πιο πολλά post τώρα που τα ξαναβλέπω, ΕΙΝΑΙ ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ.
4. Υποσχέθηκα να μην εκθέσω κανέναν φίλο, no names, no places, no ages, γιατί μπορεί να ήταν «ιδιωτικό» blog, δεν έπαυε να είναι blog, και να τα αποτελέσματα. 450 επισκέψεις για ένα blog που έχεις δώσει τη διεύθυνση σε 7 άτομα [μετρημένα] δεν είναι ακριβώς «ιδιωτικό». Επίσης, ΕΧΩ ΕΚΘΕΣΕΙ ΔΥΟ ΑΤΟΜΑ ανεπανόρθωτα. Ευτυχώς που δεν με διαβάζουν [ελπίζω].
5. Υποσχέθηκα να γράφω ημερολόγιο και το έχω καταντήσει δελτίο τύπου για νέες κυκλοφορίες. Διαπιστώνω έντρομος ότι το προσωπικό μου ημερολόγιο δεν περιλαμβάνει τίποτ’ άλλο εκτός από ακρόαση μουσικών κυκλοφοριών και dvd, τουλάχιστον τίποτα άλλο που να μπορείς να γράψεις σε ένα blog. Τι να γράψω; No sex today [at least with someone else]!? Τώρα που το βλέπω, ίσως να είχε περισσότερο ενδιαφέρον.
6. Δεν μπορώ να βρω 6.

Περιμένω να πάει 23 να φύγω για διακοπές. Ο μήνας. Αν εννοούσα την ώρα θα έλεγα 11, λέει κανείς η ώρα είναι 23;
Χρησιμοποίησα τη λέξη τώρα πέντε φορές, αλλά βαριέμαι να το ξαναγράψω [το post, όχι το τώρα].
Απορώ αλήθεια αν το κείμενο στο από κάτω post [bulletboy] το έγραψα εγώ! "μια πραγματικότητα που παίρνει όλο και χειρότερη μορφή στις υποβαθμισμένες περιοχές των μεγαλουπόλεων και στο μέλλον θα γίνεται όλο και πιο απειλητική". [wow!]
Το wow με ελληνικούς χαρακτήρες γράφεται ςος!

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"...όλοι οι φίλοι μου είναι σε διακοπές και κανείς δεν είναι τόσο ψώνιο ώστε να τρέχει σε internet café. [Εκτός από μένα]. Απορώ ποιος μπαίνει..."

...μην απορείς και τόσο! ...δεν κατάφεραν όλοι φέτος να εγκαταλήψουν τις μονάδες τους... [inBlack]...

m.hulot είπε...

kid, den xreiazetai na egataleipseis ti monada sou gia na kaneis diakopes. to xeirotero einai na eisai se diakopes kai na skeftesai ti monada sou!

i owe u something, tha sta steilo tin tetarti. promise...

The Men that Don't Fit In
by: Robert W. Service

There's A race of men that don't fit in,
A race that can't stay still;
So they break the hearts of kith and kin,
And they roam the world at will.
They range the field and they rove the flood,
And they climb the mountain's crest;
Theirs is the curse of the gypsy blood,
And they don't know how to rest.

If they just went straight they might go far,
They are strong and brave and true;
But they're always tired of the things that are,
And they want the strange and new.
They say: "Could I find my proper groove,
What a deep mark I would make!"
So they chop and change, and each fresh move
Is only a fresh mistake.

And each forgets, as he strips and runs
With a brilliant, fitful pace,
It's the steady, quiet, plodding ones
Who win in the lifelong race.
And each forgets that his youth has fled,
Forgets that his prime is past,
Till he stands one day, with a hope that's dead,
In the glare of the truth at last.

He has failed, he has failed; he has missed his chance;
He has just done things by half.
Life's been a jolly good joke on him,
And now is the time to laugh.
Ha, ha! He is one of the Legion Lost;
He was never meant to win;
He's a rolling stone, and it's bred in the bone;
He's a man who won't fit in.