Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2005

to whom it may concern...

Ναι, το absinth των sin μου αρέσει πολύ. Μου αρέσει κι η φωνή που γρυλίζει και το μελοδραματικό ύφος, και η gothic ατμόσφαιρα και η μαυρίλα. Μπορεί να ενθουσιάζομαι εύκολα με μερικά και μετά να μου περνάει, αλλά με τους sin δεν μου πέρασε. Τους ακούω και στην παραλία και τους προτιμάω απ' το ντάπα ντούπα. Και οι Pet Shop Boys μου αρέσουν, ειδικά εκεί στο 20ό λεπτό που άκούγεται η φωνή "ντα..." "ντα..." και θυμίζουν Underworld. Και απ' το 40ό λεπτό και πέρα είναι πολύ καλός, όταν έγραφα ότι είναι ο καλύτερος δίσκος των P.S.B. εδώ και καιρό το εννοώ, απ' το 91 έχουν να κάνουν καλή δουλειά. Απ' το Being Boring. 91 δεν ήταν; Αυτά. Χεραιτίσματα στην παραλία. Μην ξεροψήνεσαι πολύ, γιατί αν πας μαύρος στο Λονδίνο θα σε συλλάβουν. Και καλά να σε συλλάβουν. Αν σε πυροβολήσουν πέφτεις σέκος, βάλε καμιά ταυτότητα στις τσέπες για καλό και για κακό...
p.s. κι επειδή μου έβρισες τους sin, κατέβασε μόνος σου sigur ros, βρήκα το takk [χε χε...].

Δεν υπάρχουν σχόλια: